Uzasadnienie
R. P. w piśmie z dnia 19 listopada 2015 r. zawarł wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu i w Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Zarządzeniem z dnia 24 listopada 2015 r. Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania poprzez wskazanie sędziów, których dotyczy wniosek oraz wskazanie podstaw wyłączenia. Pomimo prawidłowego odebrania wezwania (z.p.o. k-72) skarżący w zakreślonym terminie nie uzupełnił braków formalnych wniosku.
W związku z powyższym został on pozostawiony bez rozpoznania zarządzeniem z dnia 16 lutego 2016 r., opartym o art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej: P.p.s.a.
Na powyższe zarządzenie R. P. wniósł zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 19 P.p.s.a., Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziów, powinien odpowiadać wymogom formalnym określonym w art. 46 P.p.s.a., a dodatkowo, zgodnie z treścią art. 20 P.p.s.a., zawierać uprawdopodobnienie przyczyny wyłączenia. Niewskazanie sędziego (sędziów) z imienia i nazwiska oraz brak uzasadnienia żądania jego (ich) wyłączenia czyni niemożliwym rozpoznanie wniosku. Zasadnie zatem wezwano R. P., w myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., do uzupełnienia braków formalnych wniosku pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W istocie bowiem bez sprecyzowania osoby, której dotyczy, jak i motywów, niepodobna ocenić zasadności żądania. Z uwagi na nieuzupełnienie wskazanych braków przez skarżącego (okoliczność bezsporna) Sąd ten zobowiązany był do pozostawienia wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 P.p.s.a., co też prawidłowo uczynił. Zażalenie nie mogło więc odnieść skutku.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.
- - ---------------------- 2