Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 2857/14 oddalił skargę T. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku dla opiekuna. Orzeczenie to wraz z uzasadnieniem zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 9 marca 2015 r. (k-49).
Wnioskiem z dnia 20 marca 2015 r. T. N. wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Wniosek ten został uwzględniony przez Sąd postanowieniem z dnia 27 marca 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 2857/14, po czym w dniu 8 maja 2015 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej wyznaczyła adwokata [...].
Pismem z dnia 3 czerwca 2015 r. pełnomocnik T.N. – adwokat [...] wniosła od powyższego wyroku z dnia 22 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 2857/14 skargę kasacyjną, nie składając jednocześnie stosownego wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę kasacyjną, gdyż została ona wniesiona po upływie terminu.
Od tego postanowienia skarżąca złożyła zażalenie, zarzucając mu naruszenie: art. 86 § 1-3 i 87 § 1-5 p.p.s.a. poprzez ich niezastosowanie wyrażające się nierozpoznaniem przed wydaniem zaskarżonego postanowienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej z dnia 3 czerwca 2015 r. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wskazała m.in.., że sąd powinien był rozpoznać najpierw złożony wraz ze skargą kasacyjną wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, złożony ze względu na wyznaczenie stronie pełnomocnika z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim wskazać trzeba, że zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – w skrócie: "p.p.s.a." - wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Dla sporządzenia skargi kasacyjnej, stosownie do art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zastrzeżono przymus adwokacko-radcowski. Ustanowienie dla strony pełnomocnika z urzędu nie wstrzymuje jednak biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, który to przeważnie upływa bezskutecznie zanim postępowanie wpadkowe w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy zostanie pomyślnie dla strony zakończone. Najczęściej konieczne jest zatem wnioskowanie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej z uwzględnieniem faktu, że przeszkoda w postaci braku profesjonalnego pełnomocnika ustała z dniem, w którym ustanowiony pełnomocnik miał możliwość sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej.
Z akt sądowych wynika, że odpis wyroku 22 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 2857/14 skarżąca otrzymała 9 marca 2015 r., a zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 8 kwietnia 2015 r. – zgodnie ze sposobem liczenia terminów określonym w art. 83 § 2 p.p.s.a. W związku z tym skarga kasacyjna złożona 3 czerwca 2015 r. (data stempla pocztowego) podlegała odrzuceniu. Stosownie bowiem do art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Pełnomocnik z urzędu reprezentujący skarżącą wniósł skargę kasacyjną w dniu 3 czerwca 2013 r., a więc po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Pełnomocnik skarżącego powinien był, wnosząc skargę kasacyjną, równocześnie złożyć wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżącej, w aktach sprawy nie znajduje się wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej – ani jako osobne pismo złożone wraz ze skargą kasacyjna, ani w treści samej skargi kasacyjnej.
Wskazać trzeba, że w przepisach p.p.s.a. brak instytucji procesowej, która by zawieszała termin do wniesienia skargi kasacyjnej do czasu ustanowienia stronie pełnomocnika z urzędu. W braku takiego wniosku sąd zasadnie odrzucił skargę kasacyjną, stosownie do art. 178 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.