Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi K. K. na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy:
- 1. stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy;
- 2. stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;
- 3. oddalił skargę w pozostałym zakresie;
- 4. zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu wpisu sądowego;
- 5. odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że w sprawie zachodzi uzasadniony przypadek, który pozwala odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w całości. Oceniając nakład pracy pełnomocnika, biorąc pod uwagę, że pełnomocnik ten brał udział także w sprawie skarżącego o sygn. akt II SAB/Wa 34/18 oraz uwzględniając treść pisma z dnia 24 kwietnia 2018 r., które powiela argumentację prezentowaną we wskazanej już sprawie, Sąd odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów zastępstwa procesowego na podstawie art. 206 P.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, podkreślając, że Sąd pierwszej instancji nie ustalił rzeczywistego nakładu pracy pełnomocnika.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne.
Zgodnie z art. 206 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – zwanej dalej P.p.s.a.): "Sąd może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu". Takie sformułowanie przepisu pozwala na stwierdzenie, że intencją ustawodawcy było pozostawienie do uznania sądu, czy ma zastosować ten przepis oraz w jakiej części należy zasądzić na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania w przypadku uwzględnienia jej skargi. Obowiązkiem Sądu jest natomiast precyzyjne uzasadnienie takiego rozstrzygnięcia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2011 r. sygn. akt II FZ 8/11). I chociaż uzasadnienie Sądu pierwszej instancji wskazuje jedynie, że przyczynę odstąpienia od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania procesowego stanowił nakład pracy ustanowionego w sprawie pełnomocnika, który powtórzył przedstawioną w innej sprawie sądowej argumentację, to jednak nie można uznać, aby nie spełniało ono warunków powyżej cytowanego przepisu.
Skarżący nie podważył skutecznie tej oceny w rozpoznawanym zażaleniu. Pismo pełnomocnika skarżącego z dnia 24 kwietnia 2018 r. ogranicza się zasadniczo do wskazania ustawowych terminów załatwienia sprawy, odwołania się do prawa strony do terminowego załatwienia sprawy i konieczności zasądzenia na jej rzecz zadośćuczynienia. Uwzględniając natomiast fakt, że stanowi ono powtórzenie innego pisma złożonego w tożsamej podmiotowo i przedmiotowo sprawie, w której również uwzględniono skargę tyle że na przewlekłe prowadzenie przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych i zasądzono od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania, działanie Sądu pierwszej instancji oparte o przepis art. 206 P.p.s.a. należało uznać za usprawiedliwione.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił rozpoznawane zażalenie.