Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 czerwca 2017 r., sygn. akt II SAB/Wa 53/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w J. w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, w punkcie 1 stwierdził, że Wójt Gminy [...] dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku z dnia 24 września 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej, w punkcie 2 stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, w punkcie 3 zasądził od Wójta Gminy [...] na rzecz skarżącego Stowarzyszenia kwotę 480 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że o zwrocie kosztów postępowania orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 i art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - zwanej dalej: "p.p.s.a.") w zw. z art. 14 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 15 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 – zwanego dalej: "rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.").
W zażaleniu na postanowienie zawarte w punkcie 3 ww. wyroku Stowarzyszenie [...] z siedzibą w J. wniosło o jego zmianę poprzez zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania w kwocie 580 zł, która to kwota obejmuje wynagrodzenie adwokata w wysokości 480 zł oraz pominiętą przez Sąd wysokość wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Natomiast stosownie do art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący zasadnie kwestionuje postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w punkcie 3 wyroku z dnia 9 czerwca 2017 r., sygn. akt II SAB/Wa 53/17. O ile bowiem w podstawie prawnej rozstrzygnięcia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania Sąd prawidłowo wskazał na art. 200 w zw. z art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a. w zw. z art. 14 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 15 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., o tyle w zaskarżonym postanowieniu kosztów tych, zgodnie z żądaniem skarżącego, nie zasądził. Przyznał Stowarzyszeniu kwotę 480 zł obejmującą wynagrodzenie adwokata reprezentującego skarżącego w toku postępowania sądowego, nie uwzględniając przy tym, iż kosztem niezbędnym do celowego dochodzenia praw w rozumieniu art. 205 p.p.s.a. jest również wartość uiszczonych przez stronę opłat sądowych, na które składa się zgodnie z art. 211 – 213 p.p.s.a. wpis oraz opłata kancelaryjna.
Z akt sprawy wynika, iż skarżący zarządzeniem z dnia 28 marca 2017 r. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) i opłata ta została przez skarżącego uiszczona (k. 23 akt sądowych). Wobec powyższego zasadnym jest aby zasądzony od organu na rzecz skarżącego Stowarzyszenia zwrot kosztów postępowania obejmował zarówno kwotę wpisu od skargi w wysokości 100 zł, jak i koszty zastępstwa procesowego adwokata reprezentującego skarżącego w kwocie 480 zł.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. orzekł, jak w sentencji.