Postanowienie NSA z 5 marca 2008 r., I OZ 129/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 5 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. M. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 grudnia 2007 r., sygn. akt III SA/Kr 223/07 wzywające do uiszczenia opłaty kancelaryjnej

Sprawa

w sprawie skargi G. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia oddalić zażalenie NSA/post. 1 – postanowienie,,ogólne"

Skład

Sędzia NSA Jan Paweł Tarno przewodniczący

Uzasadnienie

Zarządzeniem z dnia 20 grudnia 2007 r., sygn. akt III SA/Kr 223/07 Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał G. M. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi G. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy, w kwocie 100 zł stosownie do z art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem egzekucyjnego ściągnięcia tej opłaty.

W zażaleniu na powyższe zarządzenie G. M. podał, że zwrócił się do Sądu o odpis orzeczenia, gdyż liczył na adwokata z urzędu. Wskazał w tym miejscu, że został przez Sąd wprowadzony w błąd, gdyż nie poinformowano go w momencie składania wniosku o przyznanie prawa pomocy, że musi okazać zaświadczenia o stanie zdrowia dzieci. Sąd natomiast uzasadniając odmowę przyznania prawa pomocy podał, że skarżący nie przedłożył przedmiotowych zaświadczeń. Stwierdził, że kwota wymaganej opłaty jest dla niego za wysoka. Podał, że ma córkę chorą na [...] i [...] oraz że podczas zasięgania informacji o,,odwołaniu" nikt nie udzielił mu informacji o tej opłacie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie jest uzasadnione.

Zgodnie z art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł.

W zażaleniu nie zakwestionowano zarówno podstawy prawnej zaskarżonego zarządzenia jak i wysokości wpisu ograniczając się do stwierdzenia, że skarżący został przez Sąd wprowadzony w błąd, gdyż nie poinformowano go w momencie składania wniosku o przyznanie prawa pomocy, że musi okazać zaświadczenia o stanie zdrowia dzieci. Sąd natomiast uzasadniając odmowę przyznania prawa pomocy podał, że skarżący nie przedłożył przedmiotowych zaświadczeń. Stwierdził ponadto, że kwota wymaganej opłaty jest dla niego za wysoka, że ma córkę chorą na atopowe zapalenie skóry i alergie oraz że podczas zasięgania informacji o,,odwołaniu" nikt nie udzielił mu informacji o tej opłacie. Tak sformułowane zarzuty nie mogły być uwzględnione, gdyż nie podważają zgodności z prawem zaskarżonego zarządzenia. Wskazać przy tym trzeba, iż prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2007 r. oddalono wniosek G. M. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz że w protokole rozprawy z dnia 12 czerwca 2007 r. pouczono skarżącego o przedmiotowej opłacie.

W tym stanie rzeczy skoro zażalenie nie zawiera uzasadnionych podstaw zaskarżenia, podlega ono oddaleniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wobec czego orzeczono jak w sentencji.