Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 lutego 2024 r., sygn. akt II SA/Bk 4/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę R. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łomży z dnia 3 listopada 2023 r. w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżąca zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 stycznia 2024 r. została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Korespondencja sądowa nie została podjęta w terminie, mimo podwójnego awizowania (w dniu 8 stycznia 2024 r. oraz 16 stycznia 2024 r.). W związku z tym wezwanie doręczono skarżącej w trybie tzw. doręczenia zastępczego ze skutkiem na dzień 22 stycznia 2024 r., z tego też względu termin na wykonanie obowiązku w postaci wskazania PESEL upłynął z dniem 29 stycznia 2024 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucając skargę przytoczył treść art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", a także stanowisko zajęte przez Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale dnia 3 lipca 2023 r. sygn. akt II GPS 3/22
Sąd podkreślił, że skarżąca była zobowiązana do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W związku z niepodjęciem przesyłki mimo podwójnego awizowania, za dzień doręczenia uznano 22 stycznia 2024 r., a więc termin na uzupełnienie wskazanego braku upłynął z dniem 29 stycznia 2024 r.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, wskazując że nieodebranie przez nią korespondencji zawierającej wezwanie do wskazania numeru PESEL, a w konsekwencji nieuzupełnienie ww. braku formalnego skargi nastąpiło w związku z trudną sytuacją życiową. Skarżąca w tym czasie opiekowała się matką, która od 24 grudnia 2023 r. przebywała w szpitalu w Z., a następnie została przewieziona do [...] w B., gdzie przebywała do dnia wniesienia zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że warunki formalne skargi, nieuzupełnienie których w zakreślonym terminie – w myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. – skutkuje jej odrzuceniem, zostały określone w art. 57 § 1 tej ustawy. Zgodnie z nim, skarga powinna zawierać elementy wymienione w pkt 1-3 omawianej regulacji, a ponadto powinna czynić zadość wymaganiom dla każdego pisma w postępowaniu sądowym – przewidzianym w art. 46 P.p.s.a. W szczególności, w myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a., pismo strony powinno zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
W rozpoznawanej sprawie, w związku ze stwierdzonymi brakami formalnymi skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 stycznia 2024 r. skarżąca została wezwana do podania swojego numeru PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skoro zatem przesyłka zawierająca ww. wezwanie została uznana za doręczona z dniem 22 stycznia 2024 r. w trybie zastępczym, o którym mowa w art. 73 P.p.s.a. i w terminie otwartym do skutecznego usunięcia braków skargi skarżąca nie wskazała swojego numeru PESEL, to przyjąć należało, że zasadnie Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Ponadto, prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zauważył, że problematyka braku formalnego skargi w postaci braku numeru PESEL była przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r. sygn. akt II GPS 3/22, w której stwierdzono, że niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy, bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd.
Wobec powyższego obowiązkiem skarżącej było podanie w skardze swojego numeru PESEL niezależnie od ewentualnego wskazania go w aktach administracyjnych sprawy. Niepodanie tego numeru stanowiło brak formalny skutkujący wezwaniem skarżącej do uzupełnienia braku w wyznaczonym terminie pod rygorem odrzucenia skargi.
Odnosząc się do argumentów powołanych w zażaleniu wskazać należy, że okoliczności związane z ewentualnym brakiem winy strony w uchybieniu terminu nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Przepis art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowiący podstawę odrzucenia przedmiotowej skargi nie uzależnia bowiem w żadnym stopniu odrzucenia skargi od tego, czy strona ponosi winę w uchybieniu terminu. Okoliczności te mogłyby ewentualnie stać się przedmiotem oceny w odrębnym postępowaniu incydentalnym w przypadku wystąpienia przez skarżącą z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie.