Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 marca 2016 r., sygn. akt II SAB/Kr 199/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną Dyrektora Biblioteki Publicznej w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 grudnia 2015 r. sygn. akt II SAB/Kr 199/15 oraz orzekł o zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej.
Sąd wskazał, że w dniu 16 lutego 2016 r. Dyrektor Biblioteki Publicznej w K., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 grudnia 2015 r. sygn. akt II SAB/Kr 199/15.
Zarządzeniem z dnia 17 lutego 2016 r. Sąd wezwał skarżącą kasacyjnie do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego oraz złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. W dniu 1 marca 2016 r. Dyrektor Biblioteki Publicznej w K. złożyła do Sądu pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu, dowód uiszczenia opłaty skarbowej oraz potwierdzenie wniesienia opłaty od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł. Nie złożono jednak wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w przytoczył treść art. 176 § 2 P.p.s.a. i stwierdził, że brak zawarcia w skardze kasacyjnej wymaganego przepisem wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy jest brakiem formalnym skargi podlegającym uzupełnieniu. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania strona nie uzupełniła tego braku. Dlatego też Sąd, stosownie do art. 178 P.p.s.a., postanowił o odrzuceniu skargi kasacyjnej. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 P.p.s.a.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Dyrektor Biblioteki Publicznej w K., reprezentowana przez pełnomocnika wniosła o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania przez dokonanie przez Sąd błędnej wykładni art. 176 P.p.s.a. oraz niewłaściwe zastosowanie art. 178 P.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Podkreślenia wymaga, że wymagania formalne, jakim powinna odpowiadać skarga kasacyjna określono w art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), a wśród nich wymieniono w § 2 wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Zaznaczyć należy, że wypowiedzenie się w tym zakresie stanowi warunek formalny skargi kasacyjnej. Jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w powyższym przepisie, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 177a P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie taka sytuacja miała miejsce. Pełnomocnik skarżącej uzupełniając częściowo braki skargi kasacyjnej, nie przedłożył wymaganego oświadczenia w przedmiocie rozpoznania skargi kasacyjnej na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. W tej sytuacji, zgodnie z podanym w zarządzeniu rygorem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie miał podstawę do odrzucenia skargi kasacyjnej.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.