Postanowienie NSA z 30 stycznia 2024 r., I OZ 13/24

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 30 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 2479/22

Sprawa

w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 13 września 2022 r. nr KOA/3738/Oś/22 w przedmiocie odebrania koni rasy arabskiej postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

sędzia NSA Marek Stojanowski przewodniczący

Uzasadnienie

Pismem z 9 listopada 2022 r. A. W. (dalej "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 13 września 2022 r. nr KOA/3738/Oś/22 w przedmiocie odebrania koni rasy arabskiej. Skarżący wniósł także o przyznanie prawa pomocy.

W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącej Wydziału z 19 maja 2023 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie własnego numeru PESEL oraz nadesłania podpisanych osobiście 4 egzemplarzy skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwano również do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 7 czerwca 2023 r.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący podał własny numer PESEL oraz nadesłał 4 egzemplarze skargi. Wniósł jednocześnie zażalenie na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału wzywające go do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na powołaną na wstępie decyzję.

Postanowieniem z 25 lipca 2023 r., sygn. akt I OZ 299/23 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że postanowieniem z 7 lutego 2023 r., sygn. akt IV SPP/Wa 272/22, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w żądanym zakresie. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 maja 2023 r., sygn. akt IV SPP/Wa 272/22. W związku z powyższym, Naczelny Sąd uznał, że zarządzeniem z 19 maja 2023 r. Przewodnicząca Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie słusznie wezwała skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W związku z powyższym, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 8 sierpnia 2023 r. skarżący został zobowiązany do wykonania prawomocnego zarządzenia z 19 maja 2023 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 30 sierpnia 2023 r. Skarżący nie uiścił w wymaganym terminie wymaganego wpisu sądowego.

Postanowieniem z 23 października 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 2479/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej "P.p.s.a."), odrzucił złożoną skargę. W motywach rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że skarżący został zobowiązany wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 19 maja 2023 r. Do uiszczenia tej opłaty został wezwany po prawomocnym rozstrzygnięciu kwestii odmowy przyznania prawa pomocy (postanowienie Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Warszawie z 19 maja 2023 r. sygn. akt IV SPP/Wa 272/23) oraz zażalenia na zarządzenie o wpisie (postanowienia NSA z 25 lipca 2023 r., sygn. akt I OZ 299/23). Wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia z 19 maja 2023 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 30 sierpnia 2023 r., a zatem 7-dniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 6 września 2023 r. Skarżący nie uiścił należnego wpisu w zakreślonym terminie, co potwierdza adnotacja z 18 października 2023 r. W ocenie Sądu, wbrew przekonaniu skarżącego, wyrażonemu w piśmie z 6 września 2023 r., wezwanie do wpisu nie było przedwczesne. Postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy zostało bowiem prawomocnie zakończone postanowieniem z 19 maja 2023 r. o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego z 7 lutego 2023 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W tej sytuacji zasadnym stało się wezwanie skarżącego do uiszczenia wpisu w wysokości 200 zł.

Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie złożył skarżący. Zaskarżając je w całości wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia jak również wszystkich poprzedzających je postanowień w przedmiocie przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie. W uzasadnieniu podniósł, że jego sytuacja materialna jest krytycznie zła, zaś jedynym źródłem dochodu jest emerytura rolnicza w kwocie 1.626 zł miesięcznie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 230 § 1 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 3 ww. przepisu). W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że skarżący składając skargę od powołanej na wstępie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie nie uiścił należnego wpisu. Zasadnie zatem został wezwany do jego uzupełnienia. Zaznaczyć należy, że postanowieniem z 7 lutego 2023 r., sygn. akt IV SPP 272/23 referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy, natomiast postanowieniem z 19 maja 2023 r. na skutek rozpoznania sprzeciwu skarżącego utrzymano ww. postanowienie z 7 lutego 2023 r. w mocy. W oparciu o powyższe zasadnie zatem zobowiązano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 19 maja 2023 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Istotnym jest, że do dnia orzekania przez Sąd I instancji brakujący wpis nie został uiszczony.

W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., skargę odrzucił.

Odnosząc się do kwestii podniesionych w zażaleniu, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, iż w ocenie skarżącego jego zły stan zdrowia i trudna sytuacja materialna winna skutkować uwzględnieniem wniosku o przyznanie mu prawa pomocy. Istotnym jest, o czym była mowa powyżej, że postanowieniem z 7 lutego 2023 r. odmówiono przyznania skarżącemu przyznania prawa pomocy. Referendarz sądowy nie dał wiary oświadczeniom skarżącego odnoszącym się do jego aktualnej sytuacji finansowej, natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał takie stanowisko za prawidłowe i postanowieniem 19 maja 2023 r. utrzymał je w mocy. Dlatego też, brak było podstaw do uznania, że argumenty podniesione w zażaleniu mogłyby podważyć prawidłowość rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zapadłego w dniu 23 października 2023 r.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.