Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 sierpnia 2013 r. skarżący D. W. i M. W. wnieśli zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 lipca 2013 r. sygn. akt II SA/Wr 549/12.
Zgodnie z zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 sierpnia 2013 r. skarżący zostali zobowiązani do usunięcia braków formalnych zażalenia na postanowienie z dnia 12 lipca 2013 r. przez złożenie 3 jego odpisów. W wykonaniu tego zarządzenia wezwano skarżących do usunięcia wskazanych wyżej braków formalnych zażalenia z dnia 20 sierpnia 2013r. – w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Strona skarżąca otrzymała powyższe wezwanie w dniu 12 maja 2015 r., jednak w wyznaczonym terminie nie uzupełniła braków wspomnianego zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 12 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Wr 549/12, – na postawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm. – dalej "p.p.s.a.") – odrzucił zażalenie D. W. i M. W. z dnia 20 sierpnia 2013 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Wr 549/12. Odpis tego postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 23 czerwca 2015 r.
Na powyższe postanowienie w dniu 30 czerwca 2015 r. zażalenie wnieśli D. i M. W., reprezentowani przez adwokata z urzędu. Pełnomocnik wskazał, że skarżącym w dniu 15 kwietnia 2015 r. zostało przyznane prawo pomocy, o czym zostali poinformowani przed upływem terminu do usunięcia braków zażalenia, zakładając, że w sprawie jest ustanowiony pełnomocnik który obowiązany jest do działania w ich imieniu. Podniesiono, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 20 sierpnia 2013 r. powinno zatem zostać wysłane na adres ustanowionego pełnomocnika, a nie na adres skarżących. Pełnomocnik podał, że został poinformowany o wyznaczeniu do reprezentowania skarżących dopiero w dniu 1 czerwca 2015 r. Wskazano, że dopiero od tego momentu powinien być liczony termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Podniesiono, że wysłanie przedmiotowego wezwania na adres skarżących, zamiast pełnomocnika, pozbawiło skarżących prawa do obrony, albowiem pełnomocnik otrzymał realną możliwość do podjęcia stosownych kroków prawnych dopiero po upływie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia.
W uzupełnieniu powyższego zażalenia w piśmie z dnia 15 lipca 2015 r. skarżący podtrzymali zażalenie na postanowienie z dnia 12 czerwca 2015 r. oraz na zarządzenie Przewodniczącego wskazując, że są niesprawiedliwe oraz wnieśli o zwolnienie ich z opłaty od zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej "p.p.s.a"), zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Stosownie natomiast do art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeśli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Nienadesłanie stosownej liczby odpisów stanowi brak formalny pisma, uniemożliwiający nadanie mu właściwego biegu. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej, o czym stanowi art. 49 § 1 p.p.s.a.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący do złożonego zażalenia z dnia 20 sierpnia 2013 r. na postanowienie Sądu I instancji z dnia 12 lipca 2013 r. nie dołączyli wystarczającej ilości odpisów tego zażalenia. Powyższego braku nie uzupełnili pomimo prawidłowego wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 20 sierpnia 2013 r.
Wskazać należy, że w uchwale z 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd."
Wskazując zatem na treść powyższej uchwały oraz treść art. 197 § 2 p.p.s.a. należy zgodzić się z Sądem I instancji, że wobec nieuzupełnienia w terminie wskazanych braków zażalenie należało odrzucić.
Nie jest zasadny argument niniejszego zażalenia, że pismo wzywające do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 20 sierpnia 2013 r. należało doręczyć pełnomocnikowi skarżących.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2015 r. przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata. Postanowienie to stało się prawomocne w dniu 14 maja 2015 r. Okręgowa Rada Adwokacka pismem z dnia 25 maja 2015 r. powiadomiła Sąd, że ustanowiła dla skarżących pełnomocnika z urzędu w osobie adw. A. K. Pismo to wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 2 czerwca 2015 r.
Wskazać należy, że obowiązek doręczania pism sądowych pełnomocnikowi procesowemu ustanowionemu z urzędu powstaje dopiero z chwilą zawiadomienia sądu administracyjnego przez odpowiedni organ samorządu zawodowego o wyznaczeniu konkretnej osoby. Sąd administracyjny nie jest przy tym zobligowany do ponownego doręczania takiemu pełnomocnikowi pism uprzednio doręczonych stronie postępowania sądowoadministracyjnego (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2015 – kom. do art. 67 p.p.s.a.). Tak orzekł również Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt I UZ 65/04, OSNP 2006, N-3-4, poz. 65.
Skoro zatem w niniejszej sprawie pismo powiadamiające o wyznaczeniu konkretnej osoby pełnomocnikiem z urzędu wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 2 czerwca 2015 r., to doręczenie przez Sąd w dniu 12 maja 2015 r. wezwania do uzupełnienia braków zażalenia bezpośrednio skarżącym jest skuteczne.
Postanowieniem referendarza WSA we Wrocławiu z dnia 15 kwietnia 2015 r. przyznano skarżącym prawo pomocy w zakresie całkowitym, co oznacza, że nie muszą oni uiszczać żadnych kosztów sądowych w sprawie. Skarżący są zwolnieni od ponoszenia kosztów bez obowiązku składania w tym zakresie jakichkolwiek wniosków.
Wobec tego, że skarżący – pomimo wezwania Sądu i stosownego pouczenia – nie uzupełnili braków formalnych zażalenia z dnia 20 sierpnia 2013 r. w postaci przedłożenia 3 odpisów zażalenia, to podlegać musiało odrzuceniu. Tym samym, zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 czerwca 2015 r. sygn. akt II SA/Wr 549/12, zostało wydane zgodnie z prawem.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.