Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z 20 czerwca 2017 r., II SA/Go 411/17, odrzucił skargę [...] (dalej skarżący) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu podniósł, że zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a.). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, skarżący otrzymał zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] [...] marca 2017 r., a więc termin na wniesienie skargi upłynął 20 kwietnia 2017 r. Skarga została wniesiona drogą pocztową 21 kwietnia 2017 r. a zatem z uchybieniem terminu.
Zażalenie na postanowienie z 20 czerwca 2017 r. złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie i przyjęcie skargi do rozpoznania. W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż dochował trzydziestodniowego terminu na wniesienie skargi do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Kontroli instancyjnej w niniejszej sprawie poddane zostało postanowienie z 20 czerwca 2017 r. wydane w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 P.p.s.a.). Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ppsa).
W niebudzącym wątpliwości stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy, decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] marca 2017 r. została doręczona na adres skarżącego 21 marca 2017 r. Powyższe orzeczenie odebrała [...], tj. dorosły domownik. Zgodnie z art. 43 K.p.a. w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na doręczoną decyzję rozpoczął swój bieg w dniu następnym, tj. 22 marca 2017 r. i upłynął z dniem 20 kwietnia 2017 r. Pomimo prawidłowego pouczenia o sposobie i terminie wniesienia skargi, zawartego w zaskarżonym postanowieniu, skarga została wniesiona drogą pocztową 21 kwietnia 2017 r., tj. po upływie przewidzianego w tym celu ustawowego trzydziestodniowego terminu.
W świetle powyższego prawidłowa jest konstatacja Sądu I instancji o wypełnieniu przesłanki określonej w art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.