Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 lutego 2017 r. (sygn. akt IV SA/Wa 11/17) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę D. M. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] znak [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 stycznia 2017 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez nadesłanie 1 egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznym podpisem. Wezwanie w tym przedmiocie doręczono skarżącej w dniu 13 stycznia 2017 r. W zakreślonym terminie skarżąca nadesłała pismo datowane na dzień 31 sierpnia 2016 r. zatytułowane "odwołanie", stanowiące kopię odwołania od decyzji organu I instancji, tj. Starosty Makowskiego z dnia 11 sierpnia 2016 r., ograniczającej sposób korzystania z części nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwanej dalej "p.p.s.a."), wskazał, że w niniejszej sprawie strona skarżąca odpowiedziała na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, jednakże nadesłane pismo nie odzwierciedla treści skargi, lecz jest kopią odwołania od decyzji organu I instancji. Z tego też względu nie mogło zostać potraktowane jako odpis skargi w rozumieniu art. 47 § 1 i 2 p.p.s.a.
Z zażaleniu na powyższe postanowienie D. M., wnosząc o jego uchylenie, wskazała na niewystarczające pouczenie skarżącej co do tożsamości pisma, którego odpis miała złożyć w zakreślonym przez Sąd terminie. Skarżąca podkreśliła, iż nie mogła wypełnić zobowiązania Sądu w sposób właściwy, ponieważ nie składała skargi do Sądu. Starając się wykonać wezwanie nadesłała jedyne pismo, w którego posiadaniu była tj. odwołanie od decyzji Starosty M. z dnia [...] sierpnia 2016 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie wniesiona skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Niewątpliwie takim brakiem formalnym uzasadniającym odrzucenie skargi jest brak odpisu tego pisma, który nie został usunięty, mimo doręczenia prawidłowo sformułowanego wezwania w tym zakresie, a ustawowy termin do jego usunięcia upłynął bezskutecznie. Powyższy pogląd znajduje oparcie w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13, który przyjął, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd".
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że odrzucenie w niniejszej sprawie skargi, w sytuacji gdy zarządzenie do uzupełnienia jej braków formalnych nie było sformułowane w sposób precyzyjny, było przedwczesne. Wyjaśnić należy, że w dniu 13 grudnia 2016 r. skarżąca skierowała do Wojewody Mazowieckiego pismo zatytułowane "odwołanie od decyzji [...]". Pismo to zostało przez organ zakwalifikowane jako skarga i przesłane wraz z aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sąd pierwszej instancji uznając, że złożone przez skarżącą pismo należy traktować jako skargę, zarządzeniem Przewodniczącej z dnia 3 stycznia 2017 r. wezwał skarżącą do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi z dnia 13 grudnia 2016 r. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] poprzez nadesłanie 1 egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie otwartym do usunięcia określonego przez Przewodniczącego braku formalnego, skarżąca złożyła kopię odwołania od decyzji organu I instancji, wskazując przy tym, iż całość dokumentacji dotyczącej sprawy znajduje się w Urzędzie Starostwa w M., strona nie ma zaś już dostępu do zebranych materiałów dotyczących tego postępowania. Opisany wyżej stan faktyczny prowadzi do wniosku, że skarżąca na skutek braku informacji, że jej pismo z dnia 13 grudnia 2016 r. zostało zakwalifikowane jako skarga do Sądu Wojewódzkiego, nie zrozumiała wezwania do uzupełnienia braków skargi, w związku z czym nie wykonała go w sposób właściwy. Uznając zatem, że skierowane do skarżącej wezwanie nie identyfikowało w okolicznościach niniejszej sprawy w sposób jednoznaczny pisma, o którego przedłożenie się zwrócono, nie można było obciążyć strony negatywnymi konsekwencjami wadliwego wykonania wezwania.
Na marginesie należy wskazać, że w przypadku gdy strona nie dysponuje egzemplarzem skargi winna zwrócić się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sporządzenie i przesłanie jej kopii skargi znajdującej się w aktach sprawy, w celu sporządzenia odpisu tego pisma poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego.
Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na postawie art. 185 § 1 w zw. z 197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.