Uzasadnienie
M. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę ma decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z [...] czerwca 2016 r. o odmowie udzielenia informacji publicznej.
Postanowieniem z 15 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 1583/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania tej sprawy wskazując, że do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona (art. 13 § 2 P.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie organ, którego decyzja została zaskarżona, ma siedzibę w Rzeszowie. W związku z powyższym przyjmując za podstawę art. 59 § 1 w zw. z art. 13 § 2 P.p.s.a., Sąd przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył M. B. Wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że jest Sądem właściwym do rozpoznania skargi i 20 września 2016 r. przesłał skarżącemu odpowiedź na skargę oraz wezwanie do uiszczenia wpisu. W dniu 2 stycznia 2017 r. Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie wyznaczył termin posiedzenia na 23 maja 2017 r. Na 8 dni przed rozprawą Sąd odwołał termin posiedzenia bez podania jakiejkolwiek przyczyny, zaś po 10 miesiącach zajmowania się sprawą uznał się jednak za niewłaściwy. Takie postępowanie, w ocenie skarżącego, jest niezrozumiałe i nielogiczne. Zaznaczył, że Prezes Sądu Okręgowego w Rzeszowie kończy swoją kadencję w lipcu 2017 r., celowym jest zatem, by przed zakończeniem jego kadencji zapadło w tej sprawie rozstrzygnięcie.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nakazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie rozpoznanie niniejszej sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 13 § 2 P.p.s.a., właściwy do rozpoznania sprawy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działanie lub zaniechanie zostało zaskarżone. Wojewódzkie sądy administracyjne zobowiązane są z urzędu przestrzegać swej właściwości miejscowej. Oznacza to, że sądy te w pierwszej kolejności zobowiązane są ustalić, czy są właściwe miejscowo do rozpoznania danej sprawy, a w przypadku, jeżeli właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd który stwierdzi swą niewłaściwość obowiązany jest w myśl art. 59 § 1 P.p.s.a. przekazać sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Siedziby oraz obszary właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych reguluje rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652 ze zm.).
Organem, którego działalność objęta jest skargą wniesioną przez Marka Birosa jest Prezes Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie, którego siedzibą jest miasto Rzeszów, co wynika z rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r. w sprawie ustalenia siedzib i obszarów właściwości sądów apelacyjnych, sądów okręgowych i sądów rejonowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1407). W takiej sytuacji, stosownie do § 1 pkt 11 powołanego wyżej rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r., właściwym do rozpoznania sprawy ze skargi na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie. Prawidłowo zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, biorąc za podstawę art. 59 § 1 P.p.s.a., stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę właściwemu wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu.
Okoliczności podnoszone przez skarżącego w zażaleniu pozostają bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. Fakt podejmowania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie poszczególnych czynności procesowych nie wykluczał uznania się za niewłaściwy przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.