Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 listopada 2018 r., sygn. akt II SA/Łd 325/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił zażalenie S. N. na postanowienie z dnia 12 lipca 2018 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 12 lipca 2018 r. została odrzucona skarga kasacyjna S. N. od postanowienia z dnia 19 kwietnia 2018 r. o odrzuceniu skargi.
Pismem z dnia 9 sierpnia 2018 r. skarżący wniósł osobiście zażalenie na powyższe postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucając zażalenie wskazał, że nie spełnia ono wymogu tzw. "przymusu adwokacko-radcowskiego" określonego w art. 194 § 3 P.p.s.a., bowiem nie zostało sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Oznacza to, że sporządzone osobiście przez skarżącego zażalenie jest niedopuszczalne.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł S. N., wskazując, że w jego ocenie nie doszło do naruszenia art. 194 § 4 P.p.s.a. Ponadto wnoszący zażalenie podkreślił, że złożył wniosek o wyłączenie sędziego WSA Renaty Kubot-Szustowskiej i wniosek ten nie został prawomocnie rozpatrzony przed wydaniem postanowienia z dnia 16 listopada 2018 r., a zatem zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Przepis art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", w sposób jednoznaczny wskazuje, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, podkreślając jednocześnie, że odpowiednie zastosowane znajduje przepis art. 175 § 2 P.p.s.a., w którym określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego.
S. N., pomimo pouczenia sporządził osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 lipca 2018 r., którym odrzucona została skarga kasacyjna również sporządzona osobiście przez stronę. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący był adwokatem lub radcą prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 P.p.s.a. Zasadnym zatem było stanowisko Sądu I instancji, który uznał zażalenie za niedopuszczalne.
Odnosząc się do argumentów strony związanych z nierozpoznanym prawomocnie wnioskiem o wyłączenie sędziego WSA Renaty Kubot-Szustowskiej od udziału w sprawie podkreślić należy, że wniosek skarżącego w tym przedmiocie wpłynął do akt sprawy w dniu 19 listopada 2018 r., a zatem po wydaniu zaskarżonego postanowienia. W sprawie nie doszło zatem do naruszenia art. 20 § 3 P.p.s.a.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.