Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 kwietnia 2015 r., sygn. akt III SAB/Kr 173/15 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi Z. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia [...] stycznia 2015 r. sygn. akt: [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione.
Sąd I instancji wskazał w uzasadnieniu postanowienia, że postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 173/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną Z. Ś. od postanowienia z dnia 10 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 173/15 o odrzuceniu jego skargi w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione. Odpis postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 12 maja 2015 r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia zażalenia oraz wskazaniem jakie wymogi formalne musi ono spełniać by mogło być rozpoznane.
W dniu 19 maja 2015 r. (data stempla pocztowego 14 maja 2015 r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęło pismo skarżącego z dnia 13 maja 2015 r. zatytułowane "Przekazanie według właściwości w k.p.a. a spory o właściwość".
Z uwagi na fakt, iż pismo to wpłynęło w terminie do wniesienia zażalenia oraz ze względu na jego treść, z której wynika, iż skarżący zaskarża postanowienie sygn. akt III SA/Kr 173/15, Sąd pismo skarżącego zatytułowane "Przekazanie według właściwości w k.p.a. a spory o właściwość", potraktował jako zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wskazał, że zgodnie z treścią art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012.270 ze zm.) dalej p.p.s.a., zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. O obowiązku tym skarżący został pouczony w pkt 5 pisma z dnia 7 maja 2015 r. (k. 30 akt sądowych), wraz z którym doręczono mu odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 kwietnia 2015 r. Tymczasem zażalenie na ww. postanowienie skarżący sporządził własnoręcznie, a nie przez zawodowego pełnomocnika, tj. adwokata lub radcę prawnego. Nie zachowane zatem zostały niezbędne wymogi formalne zażalenia.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 194 § 1 pkt 8) p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie zażalenia.
Art. 194 § 4 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny określa, iż zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, podkreślając jednocześnie, iż odpowiednie zastosowane znajduje przepis art. 175 § 2 p.p.s.a., w którym określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko – radcowskiego. Skarżący, pomimo pouczenia udzielonego przez Sąd I instancji, sporządził osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, odrzucające skargę kasacyjną, również sporządzoną osobiście przez stronę. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący był adwokatem lub radcą prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 p.p.s.a. Zasadnym zatem było stanowisko Sądu I instancji, który uznał, iż zażalenie skarżącego było niedopuszczalne, co oznacza, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.