Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 7 stycznia 2009 r. wydanym na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej P.p.s.a.) pozostawił bez rozpoznania wniosek W. K. o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w sprawie ze skargi W. K. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzi na pismo W. K. z dnia 20 sierpnia 2008 r.
W uzasadnieniu zarządzenia Sąd podał, iż W. K. wnioskiem zawartym w skardze z dnia 1 października 2008 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie ze skargi W. K. na pismo samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] stanowiące odpowiedź na pismo W. K. z dnia 20 sierpnia 2008 r.
Wezwaniem z dnia 12 grudnia 2008 r. Sąd zobowiązał skarżącego do uzupełniania braków formalnych wniosku poprzez:
- 1) wskazanie sędziów, których wniosek dotyczy
- 2) podanie przyczyn uprawdopodabniających wyłączenie
- 3) powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodabniających istnienie przyczyn wyłączenia w odniesieniu do każdego sędziego.
W wezwaniu Sąd pouczył W. K., że nie uzupełnienie braków w terminie 7 dni spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Pismo Sądu zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 grudnia 2008 r. i do dnia upływu zakreślonego przez Sąd terminu tj. do dnia 29 grudnia 2008 r. skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku.
Danych w tym zakresie nie zawiera nadesłane Sądowi w dniu 23 grudnia 2008 r. pismo skarżącego sporządzone w tej samej dacie (k. 28).
Zgodnie z art. 49 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie uzupełniła braków formalnych pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.
W ocenie Sądu I instancji brak uzupełnienia pisma w zakreślonym terminie uzasadnia pozostawienie go bez rozpoznania stosownie do powołanego wyżej przepisu.
Zażalenie do Naczelnego Sadu Administracyjnego na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 stycznia 2009 r. złożył W. K. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Przepis art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odnoszący się do braków pisma stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.
W rozpoznawanej sprawie W. K. złożył wniosek o wyłączenie wszystkich Sędziów Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie.
Wniosek o wyłączenie sędziego musi określać osobę sędziego, którego wniosek dotyczy oraz wskazywać zindywidualizowane przyczyny wyłączenia. Jeżeli wniosek dotyczy większej liczby sędziów, wszyscy oni muszą być oznaczeni przez wskazania imion i nazwisk, a przyczyny wyłączenia powinny być odniesione do każdego z nich (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 2004 r., III CO 2/04, Biul. SN 2004, nr. 10, poz. 11).
Wniosek W. K. o wyłączenie sędziów nie zawierał wskazanych wyżej okoliczności co uniemożliwiało nadanie mu prawidłowego biegu.
W. K. pomimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku w terminie 7 dni oraz określenia rygoru nie zachowania terminu, nie uzupełnił wniosku poprzez wskazanie sędziów, których wniosek dotyczy, nie podał przyczyn uprawdopodabniających wyłączenie oraz nie powołał okoliczności lub dowodów uprawdopodabniających istnienie przyczyn wyłączenia w odniesieniu do każdego sędziego.
W tej sytuacji należy uznać, iż zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania jest prawidłowe.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji.