Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 224/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę K. Spółki z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 14 marca 2017 r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi, przez nadesłanie aktualnego odpisu KRS. Ponadto strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia wpisu od skargi w wysokości 1.500 zł.
Wezwanie zostało doręczone stronie w dniu 4 kwietnia 2017 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych oraz uiszczenia wpisu upłynął w dniu 11 kwietnia 2017 r. Strona uiściła natomiast wpis oraz uzupełniła braki formalne w dniu 12 kwietnia 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucając skargę powołał się na art. 49 § 1 oraz art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wskazał, że skarżąca spółka, pomimo prawidłowego wezwania nie uzupełniła w terminie braku formalnego skargi, ani nie uiściła w terminie wpisu od skargi.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła K. Spółka z o.o. z siedzibą w G. W uzasadnieniu wnoszący zażalenie wskazał, że Sąd I instancji nieprawidłowo doręczył wezwanie, bowiem nie zostało ono odebrane przez skarżącego lecz przez S. R. zatrudnioną w [...] i jej podpis widnieje na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Na terenie zakładu pod adresem ul. [...] G. poza budynkami biurowymi znajdują się siedziby również innych firm nie powiązanych ze spółką której prezesem zarządu jest skarżący a S. R. nie jest pracownikiem, zleceniobiorcą lub jakąkolwiek inną osobą powiązaną z K. Sp. z o.o. i w związku z tym nie jest osobą uprawnioną do odbioru korespondencji w imieniu spółki. Dodatkowo pracownica ta jest zatrudniona na stałe w innym miejscu prowadzenia działalności firmy [...], która to firma obecnie zmieniając siedzibę pozostawiła adres ul. [...] G. jako adres do odbioru korespondencji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Przy czym istotne jest, że braki fiskalne skargi muszą zostać uzupełnione w ustawowym terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania.
Ponadto, stosownie do art. 28 § 1 w zw. z art. 29 P.p.s.a., osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności. Organy lub osoby uprawnione do działania w imieniu jednostek organizacyjnych muszą udowodnić, że mają prawo do działania za stronę, a przepis art. 29 P.p.s.a. nakazuje, aby udowodnienie umocowania miało formę dokumentu złożonego lub okazanego sądowi przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem wykazującym umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, tj. dokument, o przedstawienie którego została wezwana skarżąca spółka.
Dokonanie czynności, ale z przekroczeniem terminu, jak miało miejsce w niniejszej sprawie, wywołuje takie same skutki jak jej niedokonanie. Korespondencja zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu oraz nadesłania odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego została odebrana w dniu 4 kwietnia 2017 r. przez osobę upoważnioną do odbioru przesyłki (co wynika jednoznacznie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru), a zatem ustawowy termin do wykonania powyższego zarządzenia upłynął z dniem 11 września 2017 r.
W związku z uzupełnieniem braków formalnych skargi w dniu 12 kwietnia 2017 r. zachodziła podstawa do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a.
Odnosząc się do argumentów powołanych w zażaleniu wskazać należy, że adres: "ul. [...], G." został podany przez skarżącą spółkę jako adres korespondencyjny zarówno w postępowaniu administracyjnym, jak i przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach i na ten adres kierowano wszelką korespondencję. Podkreślić przy tym należy, że decyzja Burmistrza Pszczyny z dnia [...] września 2016 r. oraz wezwanie do uzupełnienia braków zażalenia na postanowienie z dnia 5 czerwca 2017 r., zgodnie ze zwrotnymi potwierdzeniami odbioru zostały również odebrane przez S. R. Także przesyłka zawierająca odpis postanowienia z dnia 5 czerwca 2017 r. opatrzona jest pieczęcią [...] i, zgodnie z adnotacją listonosza, doręczona została upoważnionemu pracownikowi. Zażalenie na postanowienie z dnia 5 czerwca 2017 r. zostało wniesione, a braki formalne postanowienia zostały uzupełnione w terminie, przy czym strona skarżąca nie kwestionowała prawidłowości tych doręczeń.
Analiza akt sprawy wskazuje zatem, że praktyka odbierania pism kierowanych do skarżącej spółki pod wskazanym przez nią adresem jest aprobowana przez władze tej osoby prawnej. W konsekwencji nie można uznać, że zarządzenie wzywające do uzupełnienia braków skargi zostało skarżącej spółce doręczone w sposób nieprawidłowy. Podkreślenia wymaga, że jednostki organizacyjne, w tym spółki kapitałowe, mają obowiązek prawidłowo zorganizować swoją działalność, między innymi w zakresie przyjmowania pism. Upoważnienie do odbioru pism może być przy tym udzielone w sposób dorozumiany (por. J. Borkowski w: B. Adamiak, J. Borkowski. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Warszawa 2003 r., str. 300).
Mając na uwadze okoliczności sprawy, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 czerwca 2017 r. z uwagi na nieuzupełnienie w terminie - pomimo wezwania – braków skargi, uznać należy za zgodne z przepisami prawa.
Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.