Postanowienie NSA z 28 lutego 2013 r., I OZ 138/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 28 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 listopada 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 1471/11 w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania

Sprawa

w sprawie ze skargi J. F. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Krakowie z dnia 18 października 2011 r., nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 29 listopada 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 1471/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie pozostawił bez rozpoznania wniosek J. F. o przywrócenie terminu do wykonania wezwania w przedmiocie uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Z uzasadnienia postanowienia wynika, że zarządzeniem z dnia 8 lutego 2012 r. skarżący J. F. został wezwany do uzupełnienia złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przedłożenie odpowiednich dokumentów na okoliczność wykazania stanu majątkowego oraz swoich możliwości płatniczych.

W związku z otrzymanym wezwaniem skarżący wnioskiem z dnia 15 lutego 2012 r. zwrócił się o przedłużenie terminu do uzupełnienia wniosku.

Powyższy termin został przedłużony do dnia 29 lutego 2012 r.

Pismem z dnia 7 marca 2012 r. skarżący zwrócił się ponownie o przedłużenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, podnosząc, że powiadomienie z sądu o przedłużeniu terminu do uzupełnienia wniosku do dnia 29 lutego 2012 r. otrzymał właśnie w dniu 29 lutego 2012 r.

Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 27 marca 2012 r. odmówił skarżącemu przedłużenia terminu sądowego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz postanowieniem z dnia 27 marca 2012 r. pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Referendarz wskazał, że ponowny wniosek skarżącego o prolongatę terminu nie mógł być pozytywnie rozpatrzony wobec treści art. 84 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej w skrócie P.p.s.a.), skoro nie został on zgłoszony przed upływem uprzednio przedłużonego już terminu. Natomiast z uwagi na to, że skarżący nie wypełnił najistotniejszych z punktu widzenia zasadności uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy rubryk dotyczących sytuacji materialnej, jak również nie uzupełnił braków wniosku w zakreślonym terminie, dodatkowo mu przedłużonym, wniosek ten zgodnie z art. 257 P.p.s.a., został pozostawiony bez rozpoznania.

Pismem z dnia 5 kwietnia 2012 r. skarżący wniósł sprzeciw od zarządzenia referendarza z dnia 27 marca 2012 r.

W wyniku jego rozpoznania sąd postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2012 r. pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Na skutek złożonego zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 lipca 2012 r. uchylił zaskarżone postanowienie z dnia 27 kwietnia 2012 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, że ostatni złożony przez skarżącego wniosek o przedłużenie terminu, jako złożony po upływie terminu wskazanego w zarządzeniu z dnia 22 lutego 2012 r., nie mógł odnieść skutku, jest niezasadne, bowiem o przedłużeniu terminu do dnia 29 lutego 2012 r. skarżący dowiedział się dopiero w tym właśnie dniu. Termin ten nie rozpoczął zatem swojego biegu w dniu wydania zarządzenia z dnia 22 lutego 2012 r., lecz dopiero w dniu 29 lutego 2012 r., kiedy to powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu. Z uwagi na powyższe wniosek z dnia 7 marca 2012 r. powinien być potraktowany jako żądanie przywrócenia terminu zakreślonego do wykonania wezwania w przedmiocie uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy

Ponownie rozpoznając sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyjaśnił, iż zgodnie z wytycznymi zawartymi w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2012 r., uznał, że pismo skarżącego z dnia 7 marca 2012 r. stanowi wniosek o przywrócenie terminu do wykonania wezwania w przedmiocie uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Mając na uwadze, że wniosek o przywrócenie terminu bez równoczesnego dokonania czynności procesowej dotknięty jest brakiem formalnym, Sąd I instancji wezwał skarżącego w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez doręczenie wyszczególnionych w wezwaniu dokumentów na okoliczność wykazania stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych.

Pismem z dnia 14 września skarżący wniósł o przedłużenie terminu do wykonania ww. wezwania.

Termin ten został mu przedłużony o 14 dni. Informację o przedłużeniu terminu skarżący odebrał w dniu 24 września 2012 r., natomiast braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu nie uzupełnił.

Sąd I instancji podał, że stosownie do treści art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Na podstawie § 2 tego artykułu, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący lub wyznaczony sędzia zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.

Sąd podkreślił, że skarżący w terminie zakreślonym w wezwaniu Sądu, a następnie przedłużonym na wniosek skarżącego o kolejne 14 dni, nie uzupełnił braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wykonania wezwania w przedmiocie uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżący nie dochował zatem wymogu określonego w art. 87 § 4 P.p.s.a.

Z tych względów, Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 49 § 2 P.p.s.a., pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania.

Zażaleniem J. F. zaskarżył powyższe postanowienie wskazując, że jest ono niesłuszne i godzące w jego prawa w ten sposób, iż w efekcie naruszono jego prawo do obrony oraz konstytucyjną zasadę równości stron. Zdaniem skarżącego, pozbawienie go prawa pomocy faktycznie uniemożliwia mu dochodzenie swoich praw na drodze sądowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 87 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.); dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Niedopełnienie tego wymagania jest traktowane jako brak formalny, którego uzupełnienie powinno zostać zarządzone przez przewodniczącego w trybie art. 49 P.p.s.a.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy uznać należy, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wykonania wezwania w przedmiocie uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, do którego nie zostały załączone dokumenty na okoliczność wykazania stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych skarżącego, zasadnie Sąd I instancji pozostawił bez rozpoznania, bowiem, co wynika jednoznacznie z akt sprawy, skarżący był wzywany pismem z dnia 6 września 2012 r. do wypełnienia ww. obowiązku, a następnie termin ten został przedłużony na wniosek skarżącego o 14 dni. J. F. nie uzupełnił braków formalnych wniosku.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu