Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 31 maja 2017 r. Przewodnicząca Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie wezwała W. S. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U. Nr 221, poz. 2192) – dalej: rozporządzenie, w terminie 7 dni od daty doręczenia tego zarządzenia, pod rygorem jej ściągnięcia.
Pismem z dnia 13 lipca 2017 r. skarżący nadesłał do Sądu pierwszej instancji wypełniony formularz PPF, w którym wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2017 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, a rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 września 2017 r.
Zarządzeniem z dnia 4 stycznia 2018 r. Przewodnicząca Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie ponownie wezwała W. S. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem w kwocie 100 zł, wskazując podstawę prawną i rygor niewykonania zarządzenia tak jak w zarządzeniu z dnia 31 maja 2017 r.
Zażalenie na to zarządzenie wniósł W. S. postulując jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie musiało odnieść skutek.
Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej: P.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Opłatami sądowymi są, zgodnie z art. 212 § 1 P.p.s.a., wpis i opłata kancelaryjna. Opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł (§ 2 rozporządzenia). Zgodnie z art. 234 § 2 P.p.s.a., opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Odpis taki doręcza się bez względu na to, czy strona uiściła opłatę kancelaryjną. Doręczenie odpisu oznacza jednak powstanie obowiązku uiszczenia opłaty. Nie mają wpływu na istnienie takiego obowiązku przesłanki dotyczące m.in. sytuacji rodzinnej, materialnej oraz wysokości dochodów strony (p. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 6 lipca 2011 r., sygn. II FZ 284/11, Lex 1083194; 22 marca 2013 r., sygn. I OZ 1154/13; 31 stycznia 2014 r., sygn. I OZ 53/14, publ. CBOSA).
W tej sprawie W. S. pismem z dnia 25 maja 2017 r. wniósł o doręczenie mu odpisu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 maja 2017 r. wraz z uzasadnieniem. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie z dnia 31 maja 2017 r. skarżący został wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w terminie 7 dni, pod rygorem jej ściągnięcia (k. 102). Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 czerwca 2017 r. (k. 105) i stało się prawomocne z dniem 12 czerwca 2017 r., bowiem wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący złożył dopiero przy piśmie z dnia 13 lipca 2017 r. Zatem Przewodnicząca Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie zamiast wzywać skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem, jak miało to miejsce w zaskarżonym zarządzeniu z dnia 4 stycznia 2018 r., winna była wezwać go do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 31 maja 2017 r. Wezwanie takie nie ma charakteru zarządzenia, a jedynie stanowi czynność materialno-techniczną, na którą nie przysługuje zażalenie. Tymczasem doszło do kolejnego wydania takiego samego zarządzenia, mimo prawomocności poprzedniego.
Tym samym, z uwagi na błędne ponowne wezwanie skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej, zarządzenie z dnia 4 stycznia 2018 r. musiało podlegać uchyleniu, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.
----------------------- 2