Postanowienie NSA z 28 kwietnia 2022 r., I OZ 138/22

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 28 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 grudnia 2021 r., sygn. akt IV SA/Po 902/21 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 29 lipca 2021 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 21 grudnia 2021 r. odmówił M. Z. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej 27 sierpnia 2021 r. Termin do wniesienia skargi upłynął więc z dniem 28 września 2021 r. Skarga została złożona 4 października 2021 r., czyli po terminie. Wraz ze skargą strona wniosła o przywrócenie terminu do jej wniesienia, wskazując, że w dniach 2-3 października miała podwyższoną temperaturę, tj. 37,7 – 37,8 C. Zdaniem Sądu I instancji, powyższa argumentacja nie uprawdopodabnia braku winy w uchybienia terminu. WSA stwierdził, że okoliczności o których wspomina skarżąca odnoszą się do okresu po upływie terminu do wniesienia skargi. Ponadto podwyższona temperatura nie jest przeszkodą do wniesienia skargi.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca zakwestionowała stanowisko Sądu, że podwyższona temperatura nie jest przeszkodą do wniesienia skargi. Wskazała, że w okresie pandemii każde przeziębienie może oznaczać zakażenie COVID-19, i w trosce o bezpieczeństwo innych należy unikać kontaktu. Zdaniem strony, to że 2-3 października 2021 r. miała podwyższoną temperaturę nie oznacza, że wcześniej wcale jej nie było.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia, uprawdopodobniając równocześnie okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu (art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a.).

Z przywołanych regulacji wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i skorzystanie z niej nie jest możliwe, gdy strona postępowania dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Innymi słowy, przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Mając powyższe na względzie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji zasadnie odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W okolicznościach powołanych zarówno we wniosku o przywrócenie terminu, jak i w zażaleniu nie sposób bowiem dopatrzyć się obiektywnych i niezależnych od strony przeszkód w prawidłowym i terminowym złożeniu skargi. Przede wszystkim należy zauważyć, i na co wskazał również Sąd I instancji, że termin do wniesienia skargi upływał 27 września 2021 r., zaś powoływane przez skarżącą dolegliwości (podwyższona temperatura) występowały 2-3 października 2021 r., czyli już po upływie terminu do dokonania czynności procesowej. Nie mogły zatem stanowić przeszkody do terminowego wniesienia środka zaskarżenia. Skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła, że w terminie otwartym do wniesienia skargi występowały u niej jakiekolwiek dolegliwości zdrowotne uniemożliwiające osobiste nadanie przesyłki w urzędzie pocztowym lub złożenie skargi w siedzibie organu, oraz że nie istniała możliwość skorzystania w tym zakresie z pomocy innych osób.

W świetle przedstawionych uwag Naczelny Sąd Administracyjny nie dostrzegł okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W konsekwencji nie było podstaw do uznania zażalenia za zasadne.

Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.