Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Po 1291/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 maja 2015 r. odrzucające skargę kasacyjną.
Sąd I instancji stwierdził, iż w rozpoznawanej sprawie zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie spełnia warunku z § 4 art. 194 p.p.s.a. gdyż zostało sporządzone osobiście przez skarżącego i jako takie podlega odrzuceniu. Nie wypełnia więc wymogu niezbędnego do skutecznego jego wniesienia, a mianowicie sporządzenia przez uprawniony podmiot, tj. adwokata lub radcę prawnego. Sąd wskazał, że kwestionowane orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zostało doręczone stronie wraz z pouczeniem o terminie i wymogach, które winno spełniać zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Tym samym należało przyjąć, że strona została prawidłowo pouczona o przysługującym jej prawie do wniesienia zażalenia oraz o jego wymogach formalnych.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Art. 194 § 4 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny określa, iż zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, podkreślając jednocześnie, iż odpowiednie zastosowane znajduje przepis art. 175 § 2 p.p.s.a., w którym określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko – radcowskiego.
K. K., pomimo pouczenia udzielonego przez Sąd I instancji, sporządził osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu odrzucające skargę kasacyjną, również sporządzoną osobiście przez stronę. Z akt sprawy nie wynika, aby Krzysztof Kmieciak był adwokatem lub radcą prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 p.p.s.a. Zasadnym zatem było stanowisko Sądu I instancji, który uznał, iż zażalenie było niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.