Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 627/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę T. C. na sprecyzowaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L., z uwagi na wniesienie jej z uchybieniem terminu wskazanego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej: P.p.s.a.
Jak podał w jego motywach Sąd pierwszej instancji zaskarżona decyzja została doręczona T. C. na wskazywany w jego pismach adres doręczenia w Dziennym Ośrodku Wsparcia dla Bezdomnych MOPR w L., w którym wówczas przebywał, w dniu 4 maja 2017 r., w trybie doręczenia zastępczego. Wobec tego 30-dniowy termin do złożenia skargi do sądu, liczony od tej daty, zakończył swój bieg w dniu 5 czerwca 2017 r. Skarżący został w decyzji prawidłowo pouczony o terminie i trybie wniesienia skargi. Mimo tego skargę wniósł dopiero w dniu 6 czerwca 2017 r. (data stempla pocztowego), a więc z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności procesowej. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., skargę tę odrzucił.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł T. C., postulując jego uchylenie oraz przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Autor zażalenia wskazał, iż przesyłka pocztowa skierowana do skarżącego na adres Ośrodka Wsparcia, w którym wówczas przebywał, była dwukrotnie awizowana, lecz żadne awizo nie dotarło do skarżącego. Prawdopodobnie nie zostały mu przekazane przez pracowników Ośrodka. Ze względu na powyższe skarżący nie miał wiedzy o skierowaniu do niego przesyłki drogą pocztową, a w konsekwencji został pozbawiony możliwości jej odbioru. Z twierdzeń skarżącego wynika natomiast, że zaskarżoną decyzję otrzymał dopiero w dniu 16 maja 2017 r. i to od tego dnia należy liczyć bieg terminu do wniesienia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego składa się w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z art. 54 § 1 tej ustawy wynika, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę wniesioną po upływie terminu sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Z powołanych wyżej przepisów wynika, że strona skarżąca jest zobowiązana wnieść skargę za pośrednictwem organu, którego działanie jest jej przedmiotem, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] kwietnia 2017 r., jak słusznie dostrzegł Sąd pierwszej instancji, została doręczona skarżącemu w trybie doręczenia zastępczego w dniu 4 maja 2017 r. Adresowana była na podany przez skarżącego w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji adres do doręczeń "ul. [...]".
Zatem 30-dniowy termin przewidziany na wniesienie skargi upłynął w dniu 5 czerwca 2017 r. Zaznaczyć należy, że termin ten jest terminem ustawowym i sąd nie jest uprawniony do modyfikacji jego długości. W zaistniałej sytuacji, skoro przekroczenie terminu nastąpiło, Wojewódzki Sąd Administracyjny miał obowiązek uwzględnić z urzędu jego upływ i z tej przyczyny odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Zasadniczo poza zakresem rozpoznania w niniejszej sprawie pozostaje zagadnienie sposobu doręczenia zaskarżonej decyzji i kwestie z tym zdarzeniem prawnym związane. Okoliczności powołane przez skarżącego, kwestionujące prawidłowość doręczenia zaskarżonej decyzji, mogłyby być rozpatrywane jedynie w przypadku, gdyby stanowiły podstawę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Na tym etapie postępowania nie podważył on natomiast domniemania prawidłowości doręczenia na podany przez siebie adres.
Co mając na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, jako że w tej materii wyłącznie właściwe są wojewódzkie sądy administracyjne, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny jest uprawniony do orzekania o kosztach postępowania (i to kasacyjnego) między stronami.
- - ---------------------- 2