Uzasadnienie
Postanowieniem z 19 lipca 2017 r. wydanym na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną małoletniego K. S. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego S. S. od wyroku tego Sądu oddalającego skargę K. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku. Sąd uwzględnił, że wniesiona skarga kasacyjna nie zawierała wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie, ani też oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy.
Wobec powyższego wezwano stronę skarżącą do usunięcia powyższego braku formalnego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wskazany brak formalny został uzupełniony przez pełnomocnika skarżącego częściowo. Złożył bowiem wymagany wniosek, jednakże nie dołączył jego odpisu. Wobec powyższego Przewodniczący zarządzeniem z 5 grudnia 2016 r. wezwał pełnomocnika o uzupełnienie braku formalnego skargi kasacyjnej w postaci odpisu wniosku, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Z uwagi na nienadesłanie odpisu wniosku, zarządzeniem z 3 lutego 2017 r. Sąd pozostawił go bez rozpoznania. W zażaleniu na to zarządzenie skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych. Postanowieniem zaś z 7 marca 2017 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 26 kwietnia 2017 r., sygn. akt I OZ 808/17 oddalił zażalenie na postanowienie z 7 marca 2017 r., postanowieniem zaś z 5 lipca 2017 r., sygn. akt
I OZ 1076/17 oddalił zażalenie na zarządzenie z 3 lutego 2017 r.
W powyższych okolicznościach, z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych Sąd odrzucił skargę kasacyjną.
W zażaleniu na powyższe postanowienie K. S., reprezentowany przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, podniósł następujące zarzuty:
- 1. naruszenie art. 178 w zw. z art. 176 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 47 § 1 p.p.s.a. poprzez niezastosowanie przepisów regulujących kwestie usuwania braków formalnych pism stanowiących środki zaskarżenia;
- 2. naruszenie art. 49 p.p.s.a. poprzez jego błędne wskazanie w wezwaniu z "15 grudnia 2017 r." do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej;
- 3. naruszenie art. 177a p.p.s.a., bowiem wezwanie z "15 grudnia 2017 r." do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej budzi poważne wątpliwości co do wskazanego w nim rygoru i podstawy prawnej i tym samym uzasadnione wątpliwości nie mogą być interpretowane na niekorzyść strony skarżącej;
- 4. naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. poprzez niepełny opis stanu faktycznego w uzasadnieniu postanowienia poprzez pominięcie faktu, że w wezwaniu do usunięcia braków formalnych wystosowanym do pełnomocnika strony wskazano, że nieuzupełnienie w terminie 7 dni braków formalnych skargi kasacyjnej skutkować będzie odrzuceniem skargi kasacyjnej, co ma istotny wpływ na ocenę niniejszej sprawy, jak również nieprecyzyjne wskazanie podstawy prawnej rozstrzygnięcia, bowiem powołanie się wyłącznie na przepis art. 178 p.p.s.a nie stanowi pełnej podstawy prawnej tego orzeczenia.
Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie tego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak stanowi art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Z kolei zgodnie z art. 176 § 2 p.p.s.a. poza wymaganiami, o których mowa w § 1 tego przepisu, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 177a p.p.s.a.). W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej podlega ona odrzuceniu, o czym stanowi art. 178 p.p.s.a.
W świetle uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13 (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) nie ulega wątpliwości, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Wskazana uchwała w swojej sentencji zawiera wykładnię art. 49 § 1 i art. 47 § 1 p.p.s.a., znajdującą zastosowanie także w rozpoznawanej sprawie. Nieprzedłożenie wymaganych przez art. 47 § 1 p.p.s.a. odpisów pisma, w którym zawarty był element stanowiący wymóg konstrukcyjny skargi kasacyjnej, jest bowiem istotnym brakiem formalnym skargi kasacyjnej, tj. takim, który uniemożliwia nadanie dalszego prawidłowego biegu środkowi zaskarżenia.
W niniejszej sprawie zarządzeniem z dnia 16 listopada 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez uzupełnienie jej o wniosek o rozpoznanie na rozprawie, albo zrzeczeniu się rozprawy, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Złożony w dniu 30 listopada 2016 r. stosowny wniosek, z uwagi na nieuzupełnienie jego braków w postaci odpowiedniej ilości odpisów, został pozostawiony bez rozpoznania. O prawidłowości zastosowanego w tym zakresie przez Sąd I instancji rygoru orzekł Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z 5 lipca 2017 r., sygn. akt I OZ 1076/17, oddalił zażalenie skarżącego na zarządzenie pozostawiające pismo bez rozpoznania. Powyższe świadczy o tym, że w dalszym ciągu wadliwości formalne skargi kasacyjnej w postaci wniosku o zrzeczeniu się rozprawy, pomimo stosownego wezwania, nie zostały uzupełnione, uniemożliwiając nadanie biegu złożonemu środkowi zaskarżenia.
Nie mogła odnieść zamierzonego skutku argumentacja zażalenia kwestionująca prawidłowość wezwania do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej. W wezwaniu z 16 listopada 2016 r. prawidłowo bowiem wskazano, że nieusunięcie w terminie 7 dni braków skargi kasacyjnej w postaci wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, skutkować będzie odrzuceniem skargi kasacyjnej. W tym zakresie zasadnie przywołano art. 178 p.p.s.a. Na nieskuteczność zaś argumentacji odnoszonej do wadliwości wezwania z 15 grudnia 2016 r. (k. 105) wpływa okoliczność, iż wezwanie to odnosiło się do złożenia odpisu oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, stanowiąc element postępowania wpadkowego, którego kontrola została zakończona postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 lipca 2017 r., sygn. akt I OZ 1076/17 oddalającym zażalenie na zarządzenie Sądu o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
Mając na uwadze powyższe należało stwierdzić, że Sąd I instancji zasadnie jako wyłączną przyczynę odrzucenia skargi kasacyjnej wskazał na nieuzupełnienie braku formalnego w postaci wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie, bądź oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Złożone bowiem pismo procesowe, z uwagi na wadliwości formalne, zostało pozostawione bez rozpoznania.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.