Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 193/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie Z. S. na postanowienie tego Sądu z dnia 4 maja 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 193/15, odrzucające skargę kasacyjną strony od postanowienia z dnia 19 lutego 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 193/15. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż pismem z dnia 20 maja 2015 r. skarżący wniósł środek zaskarżenia zakwalifikowany przez Sąd jako zażalenie na postanowienie z dnia 4 maja 2015 r., którym odrzucona została skarga kasacyjna strony. Sąd zauważył, że - wbrew załączonemu do postanowienia z dnia 4 maja 2015 r. pouczeniu - skarżący sporządził osobiście zażalenie na postanowienie odrzucające jego skargę kasacyjną, tym samym naruszył nakaz wynikający z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a", zgodnie z którym zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Sąd stwierdził, iż zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.
Zażalenie na postanowienie z dnia 2 czerwca 2015 r. wniósł Z. S..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.
Art. 194 § 4 P.p.s.a. w sposób jednoznaczny określa, iż zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, podkreślając jednocześnie, iż odpowiednie zastosowane znajduje przepis art. 175 § 2 P.p.s.a., w których określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Z. S., pomimo pouczenia udzielonego mu przez Sąd I instancji, sporządził osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 maja 2015 r., którym odrzucona została skarga kasacyjna, również sporządzona osobiście przez stronę. Z akt sprawy nie wynika, aby Z. S. był adwokatem lub radcą prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 P.p.s.a. Zasadnym zatem było stanowisko Sądu I instancji, który uznał, iż zażalenie skarżącego było niedopuszczalnym, zaś postanowienie o jego odrzuceniu odpowiada prawu.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.