Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 3 września 2014 r. oddalił wniosek D.W.o wyłączenie referendarza sądowego.
D. i M. W. wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie.
W wykonaniu prawomocnego zarządzenia z dnia 7 października 2014 r. wezwano D. W. do uiszczenia wpisu sądowego od powyższego zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Powyższe wezwanie zostało skarżącej doręczone w dniu 11 czerwca 2015r. D. W. nie uzupełniła braku fiskalnego ww. zażalenia w zakreślonym do dokonania tej czynności terminie.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2015 r. – wydanym na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a." - odrzucił zażalenie skarżących na postanowienie z dnia 3 września 2014 r., z powodu nie uzupełnienia braku fiskalnego zażalenia.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli D. W.i M.W..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Nieuiszczenie opłaty od pisma czyni niemożliwym nadanie mu biegu. Z kolei według art. 220 § 1 P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd, co wynika z art. 220 § 3 P.p.s.a.
W sytuacji zatem, gdy skarżąca, na mocy prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego została wezwana do uzupełniania braku fiskalnego zażalenia, i nie dokonała tej czynności w zakreślonym terminie, wniesiony przez nią środek odwoławczy należało odrzucić, co też Sąd I instancji zasadnie uczynił.
Również zażalenie M. W.podlegało odrzuceniu, jako osoby niebedącej stroną w sprawie, ani adresatem zaskarżonego orzeczenia.
Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny, na postawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji