Uzasadnienie
W. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę, w której zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Pismem z 12 grudnia 2014 r., w wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego z 11 grudnia 2014 r., uznawszy że podmiotem wnioskującym o przyznanie prawa pomocy w sprawie może być jedynie skarżący, zobowiązano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W. F. wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia, określając je jako "postanowienie referendarza z dnia 12 grudnia 2014 r.".
Postanowieniem z 23 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił sprzeciw uznając, że wniesienie sprzeciwu nie jest dopuszczalne.
Zażalenie na postanowienie z 23 stycznia 2015 r. wniósł W. F. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że pismo z 12 grudnia 2014 r., od którego W. F. wniósł sprzeciw, nie jest postanowieniem. W piśmie tym jedynie poinformowano skarżącego, że w ocenie referendarza sądowego podmiotem wnioskującym o przyznanie prawa pomocy w sprawie może być wyłącznie skarżący. Wezwano go również do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. W szczególności z pisma tego nie wynika odmowa przyznania prawa pomocy.
Zgodnie z art. 258 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. Jak wynika z art. 258 § 2 pkt 5 p.p.s.a., do czynności, o których mowa w art. 258 § 1 p.p.s.a., należy w szczególności wzywanie stron do uzupełnienia braków formalnych wniosków, a także do złożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów.
Pismo z 12 grudnia 2014 r. stanowiło zatem czynność określoną w art. 258 § 2 pkt 5 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 259 § 1 zd. 1 p.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku trafnie uznał, że skoro zaskarżone pismo jest czynnością określoną w art. 258 § 2 pkt 5 p.p.s.a., to nie przysługuje od niego sprzeciw. Sprzeciw przysługuje bowiem tylko od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a.
Nie ma znaczenia dla oceny zasadności postanowienia z 23 stycznia 2015 r. to, czy W. F. może działać w sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku w imieniu innych osób, czy też tylko w swoim imieniu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.