Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 grudnia 2015 r. o sygn. akt II SA/Kr 1574/15 wezwano S.K. do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 (dwustu) złotych od wniesionej skargi na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 13 października 2015 r. nr [...].
Zażalenie na powyższe zarządzenie wywiódł S.K. Wskazał w niej, że skarga złożona na ww. decyzję Wojewody Małopolskiego dotyczyła czysto administracyjnej decyzji, a nie finansowej. Jak wyjaśnił, była to skarga złożona na opieszałość administracji w sprawie prowadzonej od 2002 r. Stąd wpis powinien wynieść 100 złotych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie bowiem z § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis od skargi w sprawie nieruchomości wynosi 200 złotych. Jednak stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 tego rozporządzenia, w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej wpis wynosi 100 złotych.
W zażaleniu S.K. podniósł, że przedmiotem skargi jest opieszałość administracji w sprawie, w której wydano decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 13 października 2015 r. nr [...]. Podobnie skarga została złożona "na opieszałość", "na działanie Wojewody Małopolskiego". Rodzi to naturalną wątpliwość, czy w istocie Sąd prawidłowo zakwalifikował skargę jako wniesioną na decyzję, z którą to kwestią wiąże się wysokość wpisu. Konieczne jest zatem dokładne ustalenie intencji skarżącego – czy jest nią wniesienie skargi na decyzję, czy na przewlekłość organu w prowadzonym w jej sprawie postępowaniu bądź bezczynność. Kwestię tę Sąd pierwszej instancji powinien wyjaśnić przed wezwaniem skarżącego do uiszczenia wpisu np. wzywając do sprecyzowania przedmiotu skargi.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.