Uzasadnienie
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, postanowieniem z dnia 21 września 2005 r. sygn. akii SA/Rz 628/04, odmówił S. K. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] Nr [...]
W uzasadnieniu wskazano, że skarżący posiada stałe źródło dochodu, z którego może uiścić koszty związane z postępowaniem sądowym, zwłaszcza, że takie obciążenia ponosił wcześniej w postępowaniach przed różnymi organami i sądami, a obecna jego sytuacja materialna i życiowa nie pogorszyła się w taki sposób, aby uniemożliwiać skarżącemu wyłożenie środków na prowadzenie postępowania sądowego. Sąd zaznaczył ponadto, iż prawo pomocy to instytucja, którą powinno państwo uruchamiać w tych przypadkach, w których strona obiektywnie nie jest w stanie sama ponieść opłat związanych z prowadzonym postępowaniem. W rozpoznawanej sprawie, okoliczności takie - w ocenie Sądu - nie występują, a samo działanie skarżącego raczej nie wskazuje na obiektywną konieczność prowadzenia postępowań sądowych, których koszty mieliby pokrywać podatnicy.
Pełnomocnik S. K. złożył zażalenie na to postanowienie podnosząc, iż Sąd nie rozważył wszelkich okoliczności dotyczących stanu zdrowia skarżącego i jego rodziny mających wpływ na stan jego majątku i dochodów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionej podstawy.
Zgodnie bowiem z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba tak wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawiania wszelkich istotnych okoliczności dotyczących jego sytuacji materialnej, której analiza umożliwia rozpatrzenie wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W niniejszej zaś sprawie skarżący - składając wniosek o przyznanie przedmiotowego prawa - zaznaczył, iż wraz z żoną utrzymuje się z emerytur o łącznej kwocie 1160,74 zł, a jego miesięczne koszty utrzymania pochłaniają większość wynagrodzenia również ze względu na zakup leków i wizyty u lekarza z powodu choroby serca żony i nadciśnienia. Ponadto, skarżący nie wskazał, aby ktokolwiek pozostawał na jego i żony utrzymaniu, nie przedłożył też żadnych dokumentów odzwierciedlających jego wydatki, chociażby na leki.
Podkreślenia jednocześnie wymaga fakt, iż S. K. był w stanie, we własnym zakresie, ustanowić pełnomocnika do reprezentowania go w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz uiścić wpis od skargi w kwocie 200 zł.
Stąd - w świetle wskazanych okoliczności faktycznych - należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, iż skarżący nie wykazał, aby nie był w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, zwłaszcza, że koszty sądowe stanowiące przedmiot wniosku, ograniczają się na tym etapie postępowania do uiszczenia jednorazowej opłaty.
Na marginesie należy zaznaczyć, iż wnioskowany przez S. K. "zwrot kosztów adwokata", możliwy jest wyłącznie - zgodnie z przepisami Działu V, Rozdziału 1. wymienionej ustawy, zatytułowanego "Zwrot kosztów postępowania między stronami" - w przypadku uwzględnienia wniesionego przez stronę środka zaskarżenia lub umorzenia postępowania, na zasadach określonych we wskazanych przepisach.
Natomiast instytucja prawa pomocy, zarówno w zakresie całkowitym, jak i w zakresie częściowym, obejmować może wyłącznie, zgodnie z art. 245 § 2 i 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwolnienie od kosztów sądowych (tj. od opłat i zwrotu wydatków, art. 211 ustawy) oraz ustanowienie pełnomocnika, nie jest natomiast przewidziany - w ramach prawa pomocy - zwrot kosztów ustanowionego we własnym zakresie adwokata.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.