Postanowienie NSA z 12 maja 2023 r., I OZ 144/23

Wydany

12 maja 2023 r.

Sąd

r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 12 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 lutego 2023 r., sygn. akt II SA/Lu 95/23 o odrzuceniu skargi

Skład

Sędzia NSA Monika Nowicka przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 13 października 2022 r., znak: [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 8 lutego 2023 r. – orzekając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako "p.p.s.a.") - odrzucił skargę M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 13 października 2022 r., znak: [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że z akt sprawy wynika, iż zaskarżona decyzja została doręczona stronie w dniu 29 listopada 2022 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi. Trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upłynął więc wraz z końcem dnia 29 grudnia 2022 r. Skarżący wniósł skargę dopiero w dniu 30 grudnia 2022 r., a zatem z uchybieniem ustawowego terminu. Z tych przyczyn Sąd odrzucił skargę jako spóźnioną.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł M. B. reprezentowany przez pełnomocnika, zarzucając Sądowi I instancji (cyt.): "Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia polegający na błędnym przyjęciu, że skarga została złożona po upływie terminu, a to w dniu 30 grudnia 2022 r., w sytuacji gdy z informacji wskazanej przez M. B.wynika, że skarga została złożona w dniu 29 grudnia 2022 r., a jedynie stempel pieczątki wpływu dokumentu został przybity z omyłkową datą, co skutkowało niesłusznym odrzuceniem skargi."

Autor zażalenia wnosił w związku z tym zarzutem o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie jest zasadne.

W myśl art. 53 § 1 p.p.s.a. (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 259) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

W rozpoznawanej sprawie kwestią sporną jest ustalenie daty wniesienia skargi. Wnoszący zażalenie podważa bowiem twierdzenia Sądu I instancji, iż skarga została złożona w dniu 30 grudnia 2022 r., wskazując jednocześnie, że skargę złożył osobiście w organie dzień wcześniej, tj. 29 grudnia 2022 r., co nie zostało jednak prawidłowo odnotowane na pieczęci organu.

W związku z tym skład orzekający pragnie wyjaśnić, iż to twierdzenia Sądu, a nie skarżącego, mają oparcie w dokumentach znajdujących się w aktach sprawy. Strona skarżąca w żaden sposób nie zakwestionowała bowiem prawdziwości czy wiarygodności pieczęci organu na której widnieje data złożenia skargi, tj. 30 grudnia 2022 r. wraz z adnotacją "złożono osobiście". Twierdzenie skarżącego należało zatem uznać za gołosłowne i niemogące skutkować podważeniem prawidłowości odrzucenia skargi przez Sąd I instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Skoro bowiem decyzję doręczono w dniu 29 listopada 2022 r., to termin, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., upłynął 29 grudnia 2022 r. Konsekwencją powyższego zaś jest stwierdzenie, że wniesienie skargi w dniu 30 grudnia 2022 r. nastąpiło z uchybieniem 30-dniowego terminu, co z kolei obligowało Sąd do jej odrzucenia.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.

Wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za pomoc prawną należne od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny na podstawie art. 258-261 p.p.s.a.