Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 czerwca Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, sygn. akt II SO/Bd 6/15, po rozpoznaniu sprawy z wniosku P. o wymierzenie grzywny Zarządowi Okręgowemu Polskiego Związku Łowieckiego we Włocławku wymierzył organowi wnioskowaną grzywnę w wysokości 1000 zł, a ponadto, w punkcie drugim orzeczenia, zasądził od organu na rzecz P. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Pismem z dnia 10 lipca 2015 r. wnioskodawca, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, zażalenie na powyższe postanowienie w zakresie wysokości przyznanych mu koszów postępowania. Wnioskodawca zarzucił sądowi administracyjnemu naruszenie art. 205 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w ten sposób, że nie zaliczył wnioskodawcy niezbędnych kosztów postępowania w postaci wynagrodzenia radcy prawnego. W ocenie składającego zażalenie sąd zaniżył należny mu zwrot kosztów z 357 zł na 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2015 r. uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 17 czerwca 2015 r., sygn. akt II SO/Bd 6/15 w części określonej punktem 2. orzeczenia oraz zasądził od organu na rzecz P. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Jak wskazał Sąd, w rozpoznawanej sprawie, wobec uwzględnienia wniosku o wymierzenie grzywny, wnioskodawca miał możliwość ubiegania się o zasądzenie na jego rzecz od organu zwrotu kosztów postępowania. W skardze zawarty został wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego od organu, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, według norm przepisanych. W toku postępowania wnioskodawca reprezentowany był przez radcę prawnego na podstawie pełnomocnictwa udzielonego w dniu 4 listopada 2014 r. W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu, należało zasądzić od organu kwotę w wysokości 357 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, w skład której wchodzi: wpis sądowy od zażalenia w kwocie 100,00 zł, koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w kwocie 240,00 zł oraz opłata od pełnomocnictwa w kwocie 17,00 zł.
Zażalenie na pkt 2 wskazanego postanowienia wywiódł P. W jego ocenie doliczony powinien być koszt wpisu od ówczesnego zażalenia oraz wynagrodzenie pełnomocnika, a zatem zasądzona kwota powinna być wyższa o 220 złotych. Wniósł też o zasądzenie na jego rzecz wpisu od aktualnego zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z kolei stosownie do treści art. 205 § 2 tej ustawy do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Zasady ustalania wysokości przysługujących stronie należności oraz tryb przyznawania i sposób wypłacania tych należności, określają przepisy odrębne. Przepisami tymi, które mają w niniejszej sprawie zastosowanie, są przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2013 r. poz. 490 ze zm.).
W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d) tego rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu zażaleniowym wynosi 120 złotych. Z tego względu kwota zasądzona na rzecz skarżącego w zaskarżonym postanowieniu powinna wynosić 447 złotych.
Mając na uwadze powyższe, stosując art. 188 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 200 p.p.s.a. oraz w zw. z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d) ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie 1 i 2 niniejszego postanowienia (por. postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2015 r., II OZ 724/15).
Zgodnie z treścią art. 227 § 2 p.p.s.a. od zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy, nie pobiera się opłat sądowych. W tym świetle niezasadnie uiszczony został wpis od zażalenia z dnia 13 lipca 2015 r., który tym samym podlegał zwrotowi. Wpis od zażalenia rozpatrywanego niniejszym postanowieniem został zaś zwrócony już postanowieniem WSA w Bydgoszczy z dnia 8 września 2015 r. o sygn. akt II SO/Bd 6/15.