Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę S.H. i U.H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 14 sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej.
Pismem z dnia 18 czerwca 2015 r. skarżący złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Z nadesłanych w dniu 14 lipca 2015 r. na wezwanie sądu druków PPF wynika, że wnioskodawcy wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe, zamieszkując w lokatorskim lokalu mieszkalnym o pow. 46 m2. Oprócz wspomnianego lokalu nie maja żadnych innych składników majątkowych, w tym oszczędności, papierów wartościowych jak również przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Źródłem ich utrzymania się jest emerytura S.H. w wysokości 3 183 zł brutto miesięcznie oraz renta inwalidzka U.H. w wysokości 1 169 zł brutto miesięcznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2015 r. odmówił przyznania prawa pomocy.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zestawienie miesięcznych dochodów skarżących – czyli kwoty około 3.000 netto z ponoszonymi wydatkami w kwocie około 800 zł. pozwala stwierdzić, że sytuacja materialna wnioskodawców nie jest na tyle ciężka aby można było uznać ich za osoby zasługujące na przyznanie prawa. Niewątpliwie stan zdrowia U.H. uzasadnia wyższe od przeciętnych wydatki związane z zakupem środków higienicznych oraz lekarstw, jednakże z podanych przez skarżących danych wynika, że wydatki te wynoszą miesięcznie około 200 zł. Pozostałą kwotę pochłaniają zaś koszty utrzymania lokalu mieszkalnego (czynsz 114 zł, wywóz śmieci 24 zł, woda 40 zł dostawy prądu – 416 zł – aczkolwiek w tym przypadku nie wiadomo, czy jest to rachunek za jeden miesiąc, czy też rozliczenie roczne lub kwartalne oraz koszty opału – 1850 zł węgiel i 450 zł drewno – co w skali miesięcznej daje kwotę 192 zł.). Do dyspozycji wnioskodawców pozostaje więc kwota około 2 200 zł, z której można zdaniem Sądu wygospodarować środki zarówno na zaspokojenie pozostałych potrzeb życiowych jak i na opłacenie usług świadczonych przez profesjonalnego pełnomocnika.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli w dniu 18 sierpnia 2015 r. S.H. i U.H.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje zaś wówczas, w myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Jak wynika z zebranych w sprawie informacji, do dyspozycji wnioskodawców pozostaje kwota około 2 200 zł. Kwota ta pozwala skarżącym na poniesienie kosztów postępowania. Brak jest zatem podstaw do przyznania prawa pomocy w sprawie.
Godzi się też wskazać, że skarżący nie wykazali, na czym dokładnie w ich ocenie polega w sprawie naruszenie zasady równości i łamanie art. 32 Konstytucji RP, tym samym zarzut ten nie zasługiwał na uwzględnienie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu, na podstawie art. 197 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 184 p.p.s.a.