Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 29 października 2019 r. odrzucił skargę M.D. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie z dnia [...]czerwca 2019 r. nr [...]w przedmiocie odmowy dokonania zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków.
W uzasadnieniu tego orzeczenia Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 9 sierpnia 2019 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie podpisu, dokumentu pełnomocnictwa, podanie numeru PESEL oraz nadesłanie odpisów skargi. Wezwania zawierały pouczenie, że czynności powyższych należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Następnie Sąd zauważył, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy wynika, że wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 16 sierpnia 2019 r., a zatem siedmiodniowy termin przewidziany na uzupełnienie braków formalnych skargi upłynął z dniem 23 sierpnia 2019 r. Skarżący usunął zaś wskazane braki dopiero w dniu 27 sierpnia 2019 r., nadając w placówce operatora pocztowego przesyłkę skargę opatrzoną podpisem strony i numerem PESEL oraz dokument pełnomocnictwa i odpisy skargi. Z tego względu Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego zarzucił Sądowi I instancji naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z art. 83 ust. 3 P.p.s.a. polegające na nieprawidłowym przyjęciu, że przesyłka zawierająca uzupełnienie braków formalnych skargi została nadana dopiero w dniu 27 sierpnia 2019 r., co miałoby świadczyć o uchybieniu terminu, a w konsekwencji na przyjęciu, że zachodzą podstawy do odrzucenia skargi, podczas gdy z zalegającej w aktach dokumentacji wynika, iż przesyłka zawierająca uzupełnienie braków formalnych skargi została nadana w urzędzie pocztowym w [...]w dniu 23 sierpnia 2019 r., o czym świadczy koperta opatrzona stemplem pocztowym z dnia 23 sierpnia 2019 r.
W konkluzji zażalenia wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Na gruncie niniejszej sprawy pełnomocnik skarżącego nie kwestionuje okoliczności, że złożona skarga zawierała braki formalne, jak również tego, że wezwanie do ich uzupełnienia zostało mu doręczone w dniu 16 sierpnia 2019 r. Sporne jest natomiast, czy brak ten został przez pełnomocnika skarżącego uzupełniony w terminie określonym w art. 49 § 1 P.p.s.a.
Przechodząc do rozważań na temat prawidłowości postanowienia WSA należy zauważyć, że Sąd stwierdzając nieusunięcie w zakreślonym terminie braków formalnych skargi - oparł się na znajdującej się w aktach kopercie, która zawierała stempel pocztowy z dnia 27 sierpnia 2019 r.
Decydującą dla rozstrzygnięcia okolicznością jest to, że na kopercie znajdują się pieczątki placówki pocztowej z datą 23 sierpnia 2019 r. i 27 sierpnia 2019 r. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczność ta budzi wątpliwości co do trafności stanowiska zajętego w zaskarżonym postanowieniu. To, czy uzupełnienie braków formalnych skargi dokonane zostało w wyznaczonym terminie wymaga jednak głębszej analizy, należy bowiem zwrócić uwagę, że obok stempla pieczęci z datą 23 sierpnia 2019 r. na kopercie znajduje się również stempel pieczęci placówki pocztowej z datą 27 sierpnia 2019 r. (którą przy swym rozstrzygnięciu uwzględnił Sąd I instancji). Rozbieżności pomiędzy datami wskazanymi na kopercie powinny zostać uwzględnione przy rozstrzyganiu kwestii terminowości uzupełnienia braku formalnego skargi, w razie potrzeby prowadząc do działań mających na celu dokonanie odpowiednich ustaleń co do przyczyn tych rozbieżności (ustalenia, w której z tych dat nastąpiło nadanie przesyłki przez skarżącego).
Sąd I instancji poprzestał na przyjęciu jako relewantnej dla rozstrzygnięcia wyłącznie pieczęci z datą 27 sierpnia 2019 r., nie wyjaśniając przyczyn zajęcia takiego stanowiska, co nie może być uznane za trafne, zwłaszcza mając na uwadze, że stanowisko to zamyka skarżącemu drogę do merytorycznego rozpoznania jego skargi przez sąd. Z uwagi na niemożność jednoznacznego przesądzenia na obecnym etapie postępowania daty, z jaką uzupełnione zostały braki formalne skargi należy zatem uznać, że Sąd I instancji przedwcześnie zastosował art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyżej przedstawione względy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.