Postanowienie NSA z 14 marca 2012 r., I OZ 148/12

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 14 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.M.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 grudnia 2012 r. sygn. akt IV SO/Po 9/11 w przedmiocie wymierzenia grzywny postanawia:

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Borowiec przewodniczący, sprawozdawca

Sentencja

1. odrzucić zażalenie;
2. zwrócić Z.M.P. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 22 grudnia 2012 r. sygn. akt IV SO/Po 9/11 wymierzył Z.M.P. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych.

Powyższe postanowienie wraz z pisemnym uzasadnieniem zostało doręczone pełnomocnikowi organu w dniu 4 stycznia 2012 r. (karta nr 73 – akt sądowych).

W dniu 2 lutego 2012 r. Z.M.P., reprezentowany przez radcę prawnego, wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego ze środkiem zaskarżenia zatytułowanym "Skarga kasacyjna", w którym domagał się uchylenia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 grudnia 2012 r. sygn. akt IV SO/Po 9/11. Zarzucił Sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 3 § 1 w zw.

z art. 54 § 2 i art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej: P.p.s.a.) oraz art. 25 § 1 i art. 28 § 1 tej ustawy.

Wskazując na powyższe podstawy skargi kasacyjnej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania, według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do treści art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Przy czym w myśl art. 55 § 1 tej ustawy w razie niezastosowania się do tego obowiązku, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Od postanowienia, o którym mowa w art. 55 § 1 zdanie drugie P.p.s.a. zgodnie z art. 173 § 1 in fine P.p.s.a. w zw. z art. 194 § 1 pkt 10 P.p.s.a. służy stronie zażalenie, a nie skarga kasacyjna (por. uchwała NSA z dnia 7 kwietnia 2008 r. sygn. akt II FPS 1/08 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że środkiem odwoławczym, który przysługuje stronie na zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu jest zażalenie.

Zgodnie z art. 194 § 3 P.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Jeżeli zatem zaskarżone postanowienie doręczono pełnomocnikowi Z.M.P. w dniu 4 stycznia 2012 r. (karta nr 73 – akt sądowych), zaś środek odwoławczy w postaci zażalenie, błędnie nazwany przez niego skargą kasacyjną wniósł dopiero w dniu 2 lutego 2012 r. (karta nr 76 – akt sądowych), to powyższe zażalenia jako złożone z uchybieniem terminu do jego wniesienia podlegało odrzuceniu.

Ubocznie należy natomiast zauważyć, że błędne pouczenie strony o przysługujących środkach odwoławczych, nie może powodować, że stronie przysługuje inny środek odwoławczy niż wynika to z przepisów ustawy. Jeżeli natomiast na skutek błędnych działań sądu administracyjnego strona uchybi terminowi do złożenia środka odwoławczego, to jest uprawniona do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej, co pozwoli na uniknięcie negatywnych konsekwencji uchybień powstałych bez winy strony.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1,| art. 180 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 postanowienia.

Rozstrzygnięcie o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego wydano w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.