Uzasadnienie
M.N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pismem z dnia 3 czerwca 2015 r., skargę na orzeczenie Komendanta Głównego Policji, nr [...], z dnia 13 kwietnia 2015 r. utrzymujące w mocy orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Szczecinie z dnia 23 lutego 2015 r., nr [...], w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej nagany.
W odpowiedzi na skargę, pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2015 r. o sygn. akt II SA/Wa 1113/15 odrzucił skargę jako wniesioną po terminie. W uzasadnieniu wskazał, że w przedmiotowym postępowaniu kwestionowane orzeczenie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 4 maja 2015 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 184 akt administracyjnych). Termin do wniesienia skargi upływał zatem w dniu 3 czerwca 2015 r. Skarżący nie wykazał należycie, aby jego skarga została wniesiona w ustawowym terminie. Co prawda skarga datowana jest na dzień 3 czerwca 2015 r., jednakże znaczenie dla ustalenia terminu jej wniesienia ma jedynie data nadania skargi drogą pocztową lub złożenia w organie.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że na kopercie, w której przesłano skargę za pośrednictwem Komendy Miejskiej Policji w Koszalinie do Komendanta Głównego Policji, nie widnieje data nadania przesyłki. Również na samej skardze nie znajduje się żadna adnotacja potwierdzająca rejestrację jej wpływu w Komendzie Miejskiej Policji w Koszalinie. Skarga opatrzona jest jedynie datą wpływu do Komendanta Głównego Policji, tj. 11 czerwca 2015 r. i tylko tę datę można przyjąć, jako dzień wniesienia skargi. Oznaczało to, że skarga została wniesiona po terminie.
Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu wniósł M.N. Wskazał, że skargę wniósł z zachowaniem drogi służbowej w dniu 3 czerwca 2015 r. w Zespole Prezydialnym Komendy Miejskiej Policji w Koszalinie i zostało to potwierdzone przez pracownika Kancelarii na posiadanej przez skarżącego kopii, której kopię dołączył do akt.
W odpowiedzi na powyższe zażalenie, organ wniósł o jego oddalenie, jak również o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Wskazał, że wniesienie skargi do organu niewłaściwego nie skutkuje zachowaniem terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stan faktyczny sprawy nie budzi wątpliwości. Będące przedmiotem skargi orzeczenie Komendanta Głównego Policji zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 4 maja 2015 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 184 akt administracyjnych). W pouczeniu orzeczenia wskazano (s. 8 orzeczenia), że "Obwiniony może zaskarżyć orzeczenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia". W istocie, zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin do wniesienia skargi upływał zatem w dniu 3 czerwca 2015 r. Skarga w tym dniu została przez skarżącego wniesiona, jak wynika z dołączonej do zażalenia kopii, lecz do podmiotu niewłaściwego: Zespołu Prezydialnego Komendy Miejskiej Policji w Koszalinie (k. 17 akt sądowych). Do Komendanta Głównego Policji trafiła w dniu 11 czerwca 2015 r. (k. 2 akt sądowych), a zatem po upływie ustawowego terminu.
Kwestią sporną jest zatem w niniejszej sprawie to, czy skarżący składając w terminie skargę, ale do niewłaściwego organu, zachował termin do wniesienia skargi. Należy zauważyć, że skarżący wniósł skargę do niewłaściwego organu, mimo prawidłowego pouczenia zawartego w treści orzeczenia Komendanta Głównego Policji. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego złożenie skargi do organu niewłaściwego nie powoduje zachowania terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Jak stanowi bowiem wyraźnie art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Wniesienie zatem skargi za pośrednictwem innego organu nie jest skuteczne prawnie, a za datę złożenia skargi liczyć należy wówczas dzień, w którym skarga została przekazana (data nadania) do organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (zob. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2015 r. o sygn. akt II FSK 1051/15, publ.
CBOSA). Tym samym w niniejszej sprawie skarżący uchybił terminowi na wniesienie skargi, gdyż ta została przekazana przez niewłaściwy organ do organu właściwego po dniu 3 czerwca 2015 r. Z tego względu zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.
O kosztach postępowania zażaleniowego nie orzeczono, gdyż na mocy art. 239 § 1 pkt 1 lit. d) M.N. jest zwolniony w niniejszej sprawie od ponoszenia kosztów sądowych.