Postanowienie NSA z 6 marca 2013 r., I OZ 150/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 6 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Rektora [...] Wyższej Szkoły [...] w Ż. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 grudnia 2012 r., sygn. akt IV SO/Gl 21/12 o wymierzeniu Rektorowi [...] Wyższej Szkoły [...] w Ż. Grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. postanawia:

Skład

Sędzia NSA Ewa Dzbeńska przewodniczący

Sentencja

oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2012 r., sygn. akt IV SO/Gl 21/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wymierzył Rektorowi [...] Wyższej Szkoły [...] w Ż. grzywnę w wysokości 3.000 zł w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że T. L. złożył wniosek o wymierzenie organowi grzywny w związku z nieprzekazaniem jego skargi na bezczynność tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, w którym podniósł, że w dniu 23 stycznia 2012 r. złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej przyznawania pomocy materialnej studentom i doktorantom ze środków pochodzących z budżetu państwa. Organ administracji nie odpowiedział na ten wniosek, dlatego pismem z dnia 23 marca 2012 r. złożył do organu kolejne pismo z wezwaniem do usunięcia bezczynności, lecz ponownie organ nie udzielił odpowiedzi. Wnioskodawca w dniu 8 maja 2012 r. złożył skargę na bezczynność organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Skardze tej nie został jednak nadany właściwy bieg bowiem nie została ona przesłana w ustawowym terminie do właściwego sądu administracyjnego.

Następnie w dniu 8 października 2012 r. Rektor Wyższej Szkoły [...] w Ż. nadesłał do Sądu odpis pisma kierowanego do wnioskodawcy, w którym organ udziela skarżącemu odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 23 stycznia 2012 r. Do dnia rozpoznania sprawy organ pomimo kierowania do niego przez Sąd wezwań do udzielenia odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny odpowiedzi takiej nie udzielił.

Skarga T. L. na bezczynność Rektora w przedmiocie informacji publicznej została natomiast przekazana przez organ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w dniu 24 września 2012 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wymierzając grzywnę, zwrócił uwagę, że ww. skargi na bezczynność organ nie przekazał w terminie wynikającym z przepisów ustawy o dostępnie do informacji publicznej. Uczynił to dopiero we wrześniu 2012 r. i to niedopełniając obowiązku nadesłania skargi wraz z odpowiedzą na skargę oraz aktami sprawy, co znajduje potwierdzenie w dzienniku korespondencji ogólnej IV KO/Gl 90/12. Zatem, z obowiązku tego wywiązał się po upływie ponad 4 miesięcy od otrzymania skargi na bezczynność.

Określając wysokość grzywny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wziął pod uwagę, że skarga na bezczynność została przekazana, lecz ze znacznym i zawinionym, lub co najmniej wynikającym z niedbalstwa ze strony organu opóźnieniem.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Rektor [...] Wyższej Szkoły [...] w Ż., domagając się oddalenia skargi jako całkowicie bezzasadnej i zasądzenia zwrotu kosztów sądowych według norm przepisanych.

W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że o złożonej skardze Rektor dowiedział się dopiero w dniu 21 września 2012 r., tj. po zakończeniu przerwy wakacyjnej w szkole, która trwała od 2 lipca 2012 r. do dnia 20 września 2012 r. W okresie tym działalność szkoły była ograniczona do niezbędnego minimum, zaś Rektor był w tym okresie nieobecny w szkole.

W dniu 24 września 2012 r., tj. niezwłocznie po jej otrzymaniu przez organ, skarga została przekazana w zakreślonym 15 – dniowym terminie, o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Ponadto w dniu 8 października 2012 r. organ udzielił odpowiedzi w zakresie, jaki wynikał ze złożonego wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Formalnie zatem, w ocenie wnoszącego zażalenie, nie miało miejsce przekroczenie terminu przekazania skargi do WSA w Gliwicach.

W odpowiedzi na zażalenie T. L. wniósł o jego oddalenie w całości, w szczególności o oddalenie wniosku o zasądzenie od wnioskodawcy na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania, podzielając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." w razie niezastosowania się do obowiązków, o jakich mowa w art. 54 § 2 ww. ustawy, tj. przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Przy czym podkreślić trzeba, że w przypadku skarg dotyczących udostępnienia informacji publicznej termin ten, stosownie do art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), wynosi 15 dni.

Grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco – represyjny. Na przyjęcie wyłącznie dyscyplinującego bądź jedynie represyjnego charakteru grzywny nie pozwala dyspozycja tego przepisu w zestawieniu z art. 54 § 2 tej ustawy. Art. 55 § 1 P.p.s.a. zawiera stwierdzenie, iż w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to, że przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a., do których należy przekazanie przez organ skargi, akt sprawy, odpowiedzi na skargę, przy czym wszystkie te dokumenty winny być przedstawione sądowi w terminie 30 dni (w przypadku spraw dotyczących udostępnienia informacji publicznej w terminie 15 dni od dnia wniesienia skargi).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy zwrócić należy uwagę, że skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Rektora [...] Wyższej Szkoły [...] w Ż. Stosownie zatem do art. 54 § 2 P.p.s.a., organ ten miał obowiązek przekazać skargę wraz z odpowiedzią i aktami sprawy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego organ przekazał skargę wraz z kompletem dokumentów z naruszeniem terminu, o którym mowa w art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wobec niewykonania ustawowego obowiązku przekazania skargi w przewidzianym do tego terminie uznać należy, że zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wymierzył organowi grzywnę. Wskazane przyczyny uchybienia terminu w postaci przerwy wakacyjnej na uczelni i ograniczona w tym czasie do minimum działalność szkoły nie usprawiedliwiają opóźnienia w wywiązaniu się organu z obowiązku nałożonego ustawą, jednakże mogą mieć wpływ na wysokość wymierzonej grzywny.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wysokość grzywny ustalona przez Sąd I instancji nie pozostaje w dysproporcji do okoliczności, w jakich doszło do jej wymierzenia, a w szczególności do przyczyn i czasu trwania opóźnienia. Organ dopuszczający się naruszenia przepisów prawa, w tym przypadku art. 54 § 2 P.p.s.a., nie może zasłaniać się skutecznie problemami wewnętrznymi występującymi w jego działalności. Organizacja pracy organu nie może bowiem odbijać się ujemnie na realizacji ustawowych obowiązków dyscyplinujących organ i usprawniających kontrolę sądowoadministracyjną.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.