Postanowienie NSA z 18 marca 2008 r., I OZ 152/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 18 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1349/07 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku W. K. o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Sprawa

w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Jolanta Rajewska

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 15 stycznia 2008 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek W. K. o wyłączenie wszystkich sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie, w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 13 grudnia 2007 r. W. K. został wezwany do usunięcia braków formalnych wniosku poprzez wskazanie sędziów, których przedmiotowy wniosek dotyczy, podanie przyczyn uzasadniających wyłączenie, powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie przyczyn wyłączenia w odniesieniu do każdego sędziego - w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 grudnia 2007 r., jednak skarżący nie wykonał zarządzenia sądu, a jedynie przesłał pismo w którym podniósł, iż wnosi o wyłączenie ze sprawy "wszystkich bez wyjątku sędziów".

Sąd I instancji powołał się na stanowisko wyrażone w postanowieniu z dnia 21 kwietnia 2004 r. sygn. akt III CO 2/04 (OSNC 2004/12/207), zgodnie z którym "wniosek o wyłączenie sędziego musi określać osobę (tożsamość) sędziego, którego dotyczy, oraz wskazywać zindywidualizowane przyczyny wyłączenia. Jeżeli wniosek dotyczy większej liczby sędziów, wszyscy oni muszą być oznaczeni przez wskazanie imion i nazwisk, a przyczyny wyłączenia powinny być odniesione do każdego z nich. Braki lub niedokładności wniosku w tym zakresie uniemożliwiają nadanie mu właściwego biegu". Wobec tego, iż W. K. nie uzupełnił braków formalnych pisma z dnia 7 grudnia 2007 r. bowiem nie oznaczył sędziów, których wyłączenia się domagał, ani nie zindywidualizował przyczyn wyłączenia, Sąd I instancji na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm) – dalej powoływanej jako ustawa P.p.s.a. zarządził o pozostawieniu wniosku o wyłączenie sędziów bez rozpoznania.

Na powyższe zarządzenie W. K. wniósł zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 19 ustawy P.p.s.a. Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Ponadto zgodnie z treścią art. 20 § 1 ustawy P.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Jeżeli wniosek nie zawiera elementów, o których mowa w cytowanym artykule, sąd wzywa stronę do uzupełnienia go w trybie art. 49 § 1 ustawy P.p.s.a., pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W niniejszej sprawie W. K. nie zastosował się do wezwania Sądu z dnia 13 grudnia 2007 r., doręczonego mu w dniu 28 grudnia 2007 r. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie miał podstaw do rozpoznania wniosku i prawidłowo zarządził pozostawienie go bez rozpoznania.

Mając na uwadze powyższe zażalenie W. K. nie ma usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w związku art. 197 § 2 w związku z art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi