Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 lipca 2017 r., sygn. akt II SA/Po 535/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę C. K. (dalej skarżący) na postanowienie z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] (dalej postanowienie z [...] marca 2017 r.) Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. (dalej Kolegium) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z [...] marca 2017 r. Kolegium stwierdziło niedopuszczalność odwołania skarżącego od informacji z [...] października 2016 r. o przyznaniu świadczeń z Funduszu Alimentacyjnego sporządzonej przez Miejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w K. Pismem (bez daty) nadanym na adres organu dnia [...] maja 2017 r. skarżący wniósł skargę na postanowienie z [...] marca 2017 r.; nie opatrzył jej podpisem (k. 7 akt sądowych).
Zarządzeniem z 1 czerwca 2017 r. II SA/Po 535/17 (dalej zarządzenie; pkt IV, lit. a; k. 1, 12 akt sądowych) Przewodniczący Wydziału II wezwał skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania braków formalnych skargi przez jej podpisanie.
Wezwanie stanowiące wykonanie zarządzenia doręczono skarżącemu w trybie art. 73 § 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej ppsa). W razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 ppsa pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2).
W przypadku niepodjęcia pisma w terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 ppsa).
Przesyłkę zawierającą wezwanie do podpisania skargi skierowano do skarżącego na jego adres wskazany w skardze ([...]). Była ona awizowana po raz pierwszy dnia 8 czerwca 2017 r., a po raz drugi 19 czerwca 2017 r. Zgodnie z art. 73 § 1 w zw. z art. 73 § 4 ppsa skutek doręczenia przesyłki zaktualizował się z upływem dnia 22 czerwca 2017 r. i należy go datować właśnie na ten dzień.
Doręczenie uregulowane w art. 73 ppsa może mieć miejsce w razie niemożności doręczenia pisma w sposób właściwy lub zastępczy. Fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 ppsa jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia. Doręczenie jest oparte na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Oznacza to, że skuteczność doręczenia dokonanego w tym trybie zależy w szczególności od prawidłowego zawiadomienia adresata o pozostawieniu pisma, które może być odebrane. W rozpoznawanej sprawie wezwanie Przewodniczącego Wydziału II do usunięcia braków formalnych skargi nadano przesyłką poleconą na adres wskazany w skardze. Z adnotacji poczynionych na potwierdzeniu odbioru i na kopercie, w których znajdowało się wezwanie wynika, że pismo Sądu nie mogło zostać doręczone osobiście, gdyż "adresata nie zastano". Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika w sposób jednoznaczny i nie budzący jakichkolwiek wątpliwości, że doręczyciel umieścił zawiadomienie o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej [...], na okres wskazany w art. 73 § 1 ppsa. W miejscu określającym na druku wskazanie informacji o umieszczeniu zawiadomienia o przesyłce zaznaczono wyraźnie: "na drzwiach adresata", a więc w miejscu dopuszczonym zgodnie z art. 73 § 2 ppsa.
Mimo upływu terminu zakreślonego przez Przewodniczącego Wydziału II do uzupełnienia braku formalnego skargi przez jej podpisanie, brak ten nie został uzupełniony.
Sąd I instancji odrzucił skargę, ponieważ nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa; k. 12, 14, 17-20 akt sądowych).
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł C. K. podnosząc, że postanowienie jest dla niego krzywdzące i godzące w jego dobra ekonomiczne. Skarżący wskazał, że "gromadzi materiał dowodowy dokumentujący jego racje prawne w przedmiocie nieuzupełnienia wskazanego braku formalnego w postaci niepodpisania skargi do WSA Poznań na Postanowienie SKO K. z dnia [...].03.2017 r. celem przedłożenia go w procedurze zażaleniowej" (k. 28-30 akt sądowych).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Kontroli instancyjnej w niniejszej sprawie poddano postanowienie z 13 lipca 2017 r. wydane na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Sąd I instancji trafnie ustalił, że wezwanie z 5 czerwca 2017 r. do uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania braków formalnych skargi (na załączonej kopii) – pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa) doręczono skarżącemu w wyniku prawidłowego zastosowania instytucji doręczenia zastępczego dnia 22 czerwca 2017 r. (art. 73 § 1-4 ppsa; k. 1, 12, 14 akt sądowych).
Przesyłka zawierająca wezwanie z 5 czerwca 2017 r. była dwukrotnie awizowana w dniach 8 czerwca i 19 czerwca 2017 r. i zwrócona nadawcy (Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu) dnia 29 czerwca 2017 r. (k. 14-14v akt sądowych). Mając na uwadze brzmienie art. 73 § 1-4 ppsa, należy uznać, że została ona doręczona skarżącemu 22 czerwca 2017 r.
Skarżący w żaden sposób nie wykazał, że w przedmiotowej sprawie doszło do wadliwego zastosowania instytucji doręczenia zastępczego. Argumenty podniesione w zażaleniu nie prowadziły do odmiennej oceny, niż zaprezentowana w zaskarżonym postanowieniu. Skarżący w postępowaniu zażaleniowym nie przedstawił żadnego "materiału dowodowego dokumentującego jego racje prawne w przedmiocie nieuzupełnienia wskazanego braku formalnego w postaci niepodpisania skargi do WSA", mimo deklaracji o gromadzeniu tego materiału w zażaleniu.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji.