Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2015 r.- na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od złożonej przez niego skargi na postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 20 marca 2015 r., w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Jako podstawę wezwania wskazano § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył skarzący, wnosząc o jego uchylenie oraz zwolnienie skarżącego z kosztów sądowych w całości oraz przyznanie pełnomocnika z urzędu.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 20 lipca 2015 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata i odmówiono przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia tego pisma uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu Sąd odrzuca skargę.
Z kolei w myśl § 2 ust. 5 ww. rozporządzenia wpis w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł.
Mając na uwadze, że wniesiona przez W. K. skarga podlega opłacie, Przewodniczący zasadnie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi. Wysokość wpisu została określona prawidłowo.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.