Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 2 lutego 2017 r. (sygn. akt III SA/Gd 1039/16) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
Wnioskiem z dnia 28 marca 2017 r. skarżący wystąpił o uzupełnienie powyższego wyroku poprzez orzeczenie czy skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku została oddalona w całości lub części oraz orzeczenie na rzecz skarżącego - na podstawie art. 208 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwanej dalej: "p.p.s.a.") - zwrotu kosztów postępowania wywołanych niewłaściwym postępowaniem organu w kwocie 62 zł.
Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 157 § 1a p.p.s.a., odrzucił wniosek A. M. o uzupełnienie wyroku tego Sądu z dnia 2 lutego 2017 r., stwierdzając, iż był on spóźniony. Sąd zwrócił uwagę, że w przypadku oddalenia skargi wniosek o uzupełnienie wyroku należy złożyć w ciągu 14 dni od ogłoszenia wyroku. Biorąc pod uwagę, że w niniejszej sprawie ogłoszenie wyroku nastąpiło w dniu 2 lutego 2017 r., ostatnim dniem terminu na wniesienie wniosku o uzupełnienie tego wyroku był 16 luty 2017 r., tymczasem wniosek skarżącego został złożony w dniu 28 marca 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), a zatem po upływie terminu do jego złożenia.
Na marginesie sprawy Sąd zauważył, że orzeczenie o zwrocie kosztów w trybie art. 208 p.p.s.a. dotyczy postępowania sądowoadminstracyjnego, a nie zwrotu kosztów postępowania przed organami administracji publicznej, czego w istocie we wniosku o uzupełnienie wyroku domagał się skarżący.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A. M., wnosząc o jego uchylenie. Skarżący zarzucił Sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 157 § 1, art. 157 § 1a, art. 2 Konstytucji RP w zw. z art. 151 p.p.s.a., art. 208 p.p.s.a. Wskazał nadto, że Sąd Wojewódzki winien zwrócić się do skarżącego o wyjaśnienie czy wniosek z dnia 28 marca 2017 r. nie stanowił uzupełnienia wniosku, który został przez niego złożony w dniu 16 lutego 2017 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do przepisu art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 - zwanej dalej: "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie, od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
W niniejszej sprawie, w związku z treścią przepisu art. 141 § 2 P.p.s.a., wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 lutego 2017 r. (sygn. akt III SA/Gd 1039/16) oddalający skargę nie był doręczany z urzędu, lecz na wniosek skarżącego. Oznacza to, że od dnia ogłoszenia wyroku w dniu 2 lutego 2017 r. rozpoczął bieg 14 - dniowy termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku. Zatem do dnia 16 lutego 2017 r. skarżącemu przysługiwało prawo do złożenia tego wniosku. Skoro żądanie skarżącego w tej materii zostało zawarte dopiero w piśmie z dnia 28 marca 2017 r., Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, iż wniesiono je po terminie, o jakim mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a. Odrzucenie wniosku należało więc uznać za prawidłowe.
Odnosząc się do argumentacji zawartej w zażaleniu stwierdzić trzeba, iż nieusprawiedliwione jest zarzucenie Sądowi Wojewódzkiemu uchybienia w zakresie braku wezwania skarżącego o wyjaśnienie czy wniosek z dnia 28 marca 2017 r. stanowił uzupełnienie wniosku, który został przez niego złożony w dniu 16 lutego 2017 r. W sytuacji gdy wniosek strony z dnia 28 marca 2017 r. został sformułowany w sposób jednoznaczny i nie budzący żadnych wątpliwości co do zakresu żądania, a poprzedni wniosek został przez Sąd rozpatrzony w dniu 21 lutego 2017 r., brak było podstaw do podejmowania przez Sąd wskazywanych przez skarżącego działań. Wniosek będący przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu zasadnie potraktowano jako wniosek odrębny, podlegający ocenie pod kątem spełnia przesłanek określonych w art. 157 § 1 p.p.s.a.
Mając więc na uwadze, iż wniesione zażalenie nie podważyło prawidłowości wydanego przez Sąd orzeczenia, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.