Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Wr 678/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie D.W. i M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Wr 678/16 o odrzuceniu skargi kasacyjnej D.W. i M.W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 grudnia 2016 r.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że odpis postanowienia Sądu z dnia 6 lutego 2017 r. doręczono pełnomocnikowi D.W. i M.W. ustanowionemu z urzędu, to jest adwokat A.K.K., w dniu 23 lutego 2017 r. (dowód doręczenia: k. 46 akt sądowych).
W dniu 13 marca 2017 r. D.W. i M.W. wnieśli zażalenie na to postanowienie (koperta: k. 50-51 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucając zażalenie podkreślił, iż doręczenie odpisu postanowienia z dnia 6 lutego 2017 r. nastąpiło w dniu 23 lutego 2017 r., a doręczenia tego dokonano w zgodzie z art. 67 § 5 P.p.s.a., który przewiduje, że jeżeli ustanowiono pełnomocnika, doręczenia należy dokonać tej osobie. Wobec tego termin 7-dniowy do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie upłynął z dniem 2 marca 2017 r. Zażalenie D.W. i M.W. wniesione w dniu 13 marca 2017 r. jest zatem spóźnione.
Ponadto Sąd I instancji wskazał, że w myśl art. 194 § 4 P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. W niniejszej sprawie zażalenie zostało sporządzone i podpisane osobiście przez skarżących, a jak Sądowi I instancji wiadomo z urzędu, żadna ze skarżących osób nie jest adwokatem lub radcą prawnym. Zdaniem Sądu, w tym stanie rzeczy wniesione zażalenie jest niedopuszczalne.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli D.W. i M.W., domagając się jego uchylenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2106 r., poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W sytuacji, gdy zażalenie zostanie wniesione po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia, powinno zostać na podstawie art. 178 P.p.s.a. odrzucone przez wojewódzki sąd administracyjny jako spóźnione. W niniejszej sprawie, jak wynika z akt sprawy, odpis zaskarżonego postanowienia doręczono pełnomocnikowi D.W. i M.W. – adwokat A.K.K., w dniu 23 lutego 2017 r. Termin do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie upłynął zatem w dniu 2 marca 2017 r. Z tych względów zażalenie wniesione przez D.W. i M.W. w dniu 13 marca 2017 r., a więc po upływie 7-dniowego terminu o jakim mowa w art. 194 § 2 P.p.s.a., należało odrzucić.
Ponadto zgodnie z treścią art. 194 § 4 P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 P.p.s.a.). Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 P.p.s.a. zażalenie takie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy.
Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 P.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną.
W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że skarżący zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej sporządzili osobiście oraz że nie należą oni do podmiotów uprawnionych na podstawie art. 194 § 4 P.p.s.a. do sporządzenia takiego zażalenia. Zostali oni też prawidłowo pouczeni przez Sąd o obowiązku w powyższym zakresie, tzn. przymusie adwokacko-radcowskim.
W tych okolicznościach stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu odpowiada prawu.
Nie znajdując zatem usprawiedliwionych podstaw do uwzględnienia zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.