Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 września 2015 r. sygn. akt II SAB/Gd 38/15 (dalej postanowienie z 4 września 2015 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie B. J. (dalej skarżąca) na zarządzenie z dnia 10 lipca 2015 r., II SAB/Gd 38/15 (dalej zarządzenie z 10 lipca 2015 r.) Przewodniczącego Wydziału II w przedmiocie wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia w sprawie ze skargi B. J. na bezczynność Prokuratury Rejonowej w Starogardzie Gdańskim w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
W uzasadnieniu wskazano, że postanowieniem z dnia 18 czerwca 2015 r. [II SAB/Gd 38/15] (dalej postanowienie z 18 czerwca 2015 r.) WSA w Gdańsku oddalił wniosek skarżącej o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziów WSA w Gdańsku: J. G., D. J. i K. K. (k. 34, 43-46, 59-60 akt sądowych).
Dnia 6 lipca 2015 r., skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z 18 czerwca 2015 r., w którym wymieniła określone dokumenty jako dowody 1-4, dwa z nich (1 i 4) załączyła do zażalenia (k. 68-86 akt sądowych).
Wobec tego, że skarżąca nie dołączyła wszystkich wymienionych załączników, a te które dołączyła złożyła tylko w jednym egzemplarzu, zarządzeniem z 10 lipca 2015 r. [II SAB/Gd 38/15 Przewodniczącej Wydziału II WSA w Gdańsku] (dalej Przewodnicząca Wydziału II) została wezwana do usunięcia tych braków formalnych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia (k. 87, 88, 91 akt sądowych).
Stosownie do powyższego wezwania skarżąca złożyła żądane załączniki i równocześnie wniosła zażalenie na zarządzenie w przedmiocie wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Skarżąca wniosła o jego uchylenia, podnosząc, że zarządzenie narusza jej prawa do ochrony danych osobowych i do ochrony jej spraw niezwiązanych z przedmiotem skargi i zażalenia (k. 92-102 akt sądowych).
Sąd I instancji odnosząc się do tych zarzutów wskazał, że brak załączników do pisma i brak odpisów tych załączników stanowią braki formalne pisma strony (art. 46 § 1 i art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa).
W takiej sytuacji (art. 49 § 1 ppsa) obliguje to przewodniczącego do wezwania strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w ustawowym terminie 7 dni, przy czym gdy pismem tym jest zażalenie, wezwanie opatrzone jest rygorem odrzucenia wynikającym z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ppsa. Przewodniczący w wojewódzkim sądzie administracyjnym nie ma dowolności w ocenie czy wymienione w piśmie strony jako załączniki czy dowody dokumenty są istotne dla rozpoznania sprawy oraz czy konieczne jest ich doręczenie pozostałym stronom postępowania. Przewodniczący jedynie wyjątkowo może odstąpić od żądania złożenia załączników do pisma wówczas, gdy stanowią one dokumenty, które już znajdują się w aktach administracyjnych lub sądowoadministracyjnych rozpoznawanej sprawy.
Powołana ustawa wymienia przypadki w jakich stronie przysługuje możliwość kwestionowania postanowienia sądu lub zarządzenia przewodniczącego w drodze zażalenia (art. 194 § 1 i art. 227 § 1 ppsa). Ustawa nie przewiduje możliwości zaskarżenia w drodze zażalenia zarządzenia przewodniczącego w przedmiocie wezwania do uzupełnienia braków formalnych pisma, co uzasadniało odrzucenie zażalenia skarżącej jako niedopuszczalnego (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ppsa).
W odniesieniu do treści zażalenia, Sąd uznał, że należy wyjaśnić, że składane w toku postępowania sądowoadministracyjnego przez strony pisma i dokumenty stanowią akta sprawy w rozumieniu art. 12a ppsa. Akta te stosownie do § 2 tego przepisu udostępnia się wyłącznie stronom postępowania. Sąd nie ma możliwości "utajnienia" części akt lub dokumentów przed jedną ze stron postępowania. Stąd żądanie skarżącej niedoręczania organowi czy innym stronom postępowania niektórych składanych przez nią do akt sprawy dokumentów nie może zostać uwzględnione. Skoro strona, uznając że przedstawiane przez nią dokumenty mają znaczenie dla wyniku sprawy, czy jak w tym przypadku dla rozpoznania zażalenia na postanowienie o odmowie wyłączenia sędziów, składa je do akt sprawy, to musi akceptować ten stan i liczyć się z tym, że dokumenty te znajdą się w posiadaniu pozostałych stron postępowania (k. 108-109 akt sądowych).
Zażalenie na to postanowienie wywiodła B. J. (k. 117-119 akt sadowych).
Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie WSA w Gdańsku, wydane przez sędzię WSA T. D., wyłączoną z mocy prawa, wskazując, że tego samego dnia - sędzia ta wydała łącznie trzy postanowienia tej samej treści: akt: II SAB/Gd 2/15, II SAB/Gd 19/15 i II SAB/Gd 38/15. Sędzia ta została wskazana we wniosku żalącej się o wyłączenie od orzekania w sprawach ze skarg skarżącej.
Skarżąca stwierdziła, że nie może się odnieść do zarzutu braku konkretnych załączników, ponieważ nie zna akt, a mimo choroby przekazywała pisma i wnioski, na które Sąd nie odpowiadał, ani też na zawiadomienia o chorobie wnioski o wyłączenie m.in. sędzi T. D. od orzekania w sprawach ze skarg skarżącej, "z powodu przyczynienia się do szkody spowodowanej samowolą budowlaną i naruszeniami prawa budowlanego przez Prezydenta S., które zdaniem żalącej, są ochraniane przez sędziów WSA w Gdańsku. Wskazani sędziowie przyczynili się do powstania szkód w zabytku i do zagrożenia bezpieczeństwa skarżącej".
Skarżąca zarzucając Sądowi l Instancji pogwałcenie praw skarżącej do czynnego udziału w postępowaniu sądowym i prawa do jawnego Sądu a także złamanie zasady bezstronności Sądu, zaskarżyła niniejszym zażaleniem postanowienie o sygn. II SAB/Gd 39/15, a także odrębnymi zażaleniami pozostałe dwa postanowienia, zarzucając wszystkim trzem "zaocznym" postanowieniom rażące naruszenia prawa postępowania. Zarzuciła Sądowi I instancji pogwałcenie jej praw podstawowych określonych w Konstytucji RP, Karcie Praw Podstawowych UE i naruszenie zasady bezstronności.
Wniosła o:
- - uchylenie postanowienia oraz zobowiązanie Sądu do uzasadnienie żądania, na jakiej podstawie prawa i w jakim celu skarżąca ma przygotować dokumenty dla organów niebędących uczestnikami sprawy oraz dla jakich organów; nadanie biegu sprawie; obciążenie Sądu l Instancji kosztami postępowania (k. 117-119 akt sądowych).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 194 § 1 i 198 ppsa przedmiotem zażalenie mogą być wyłącznie postanowienia i zarządzenia, w stosunku do których ustawodawca w ppsa przewidział taką możliwość.
W rozpoznawanej sprawie zaskarżone zostało zarządzenie z 10 lipca 2015 r. II SAB/Gd 38/15 Przewodniczącej Wydziału II w przedmiocie wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Ustawa nie przewiduje wniesienia zażalenia na zarządzenie w przedmiocie wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia.
Zasadnie zatem zażalenie wniesione na zarządzenie z 10 lipca 2015 r. zostało przez Sąd I instancji odrzucone.
Pozostałe zarzuty podniesione w zażaleniu nie są relewantne.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.