Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę A. L. na sprecyzowane w sentencji postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. i zwrócił mu kwotę 200 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.
W jego uzasadnieniu wskazał, iż zarządzeniem z dnia 13 lipca 2017 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w dniu 21 lipca 2017 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania wskazanej wyżej czynności upłynął bezskutecznie w dniu 28 lipca 2017 r., bo strona uiściła wpis w dniu 2 sierpnia 2017r., przeto po terminie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej: P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a
Zażalenie na to postanowienie wniósł A. L. Podniósł, iż opóźnienie w zapłacie kwoty wpisu za skargę spowodowane było problemami finansowymi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 199 P.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Natomiast w myśl art. 214 § 1 i § 2 powołanej ustawy, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Stosownie do art. 220 § 1 wskazanej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd, o czym stanowi art. 220 § 3 P.p.s.a. W myśl art. 230 § 1 powołanej ustawy, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami zaś, o których mowa w art. 230 § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Skarga złożona w niniejszej sprawie przez A. L. nie należy do kategorii spraw zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, których to zamknięty katalog określa art. 239 P.p.s.a. Skarżący nie został również zwolniony z uiszczenia wpisu, co oznacza że obciążał go obowiązek uiszczenia wpisu od skargi w wysokości poprawnie wskazanej w zarządzeniu z dnia 13 lipca 2017 r. Zostało ono sporządzone i doręczone prawidłowo, nadto zawierało stosowne pouczenie. Nie budzi wątpliwości - nawet skarżącego – konkluzja, że nie uiścił on żądanej opłaty w terminie. Podniesione w zażaleniu okoliczności związane z trudną sytuacją majątkową skarżącego mogłyby mieć ewentualnie znaczenie dla przyznania prawa pomocy, o które skarżący, jak wynika z akt sprawy, nie wystąpił. Nie są natomiast podstawą do uznania zaskarżonego postanowienia za wadliwe, co więcej, wedle orzecznictwa nie stanowią przesłanki przywrócenia terminu do uiszczenia opłaty.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.
----------------------- 2