Uzasadnienie
A. S. wnioskiem z dnia 10 listopada 2008 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia dokumentów. W związku z tym, Sąd przesłał mu urzędowy formularz celem jego wypełnienia i odesłania go w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 stycznia 2009 r., sygn. akt 1419/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek A. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, wskazując, że przedmiotowe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 23 grudnia 2008 r., lecz nie wypełnił on nałożonego przez Sąd obowiązku i nie nadesłał wypełnionego formularza we wskazanym terminie.
Na to postanowienie A. S. złożył zażalenie w którym wskazał, że ze względu na skomplikowany charakter wniosku i narażanie się na odpowiedzialność karną, musiałby zatrudnić "fachowca", którego wynagrodzenie przekracza 200 zł (wysokość wpisu), w związku z czym uiścił wpis od skargi, do którego był wzywany. W ocenie skarżącego, oznacza to, że wniosek o przyznanie prawa pomocy stał się bezprzedmiotowy, zatem wniósł o uchylenie zarządzenia Sądu z dnia 27 stycznia 2009 r.
Naczelny Sąd administracyjny zważył, co następuje
zgodnie z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Wskazać w tym miejscu należy, że wniosek o przyznanie prawa pomocy ma charakter sformalizowany i wymagane jest jego złożenie na urzędowym formularzu, a wypełnienie takiego formularza powinno być jasne i wyczerpujące, bowiem Sąd nie jest uprawniony do interpretowania intencji wnioskodawcy. Zgodnie bowiem z art. 245 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, zaś prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W związku z tym, w zależności od zakresu wnioskowanego prawa pomocy, zróżnicowane są kryteria, które strona powinna spełnić, aby prawo to otrzymać.
W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwaniem z dnia 18 grudnia 2008 r., nakazał skarżącemu wypełnić dołączony do wezwania formularz wniosku przyznanie prawa pomocy PPF, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Jednak skarżący, pomimo pouczenia o skutkach niezastosowania się do tego wezwania, nie odesłał wypełnionego formularza w zakreślonym przez Sąd terminie.
W związku z tym uznać należy, że zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2009 r. o pozostawieniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, nie narusza obowiązującego prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny pragnie w tym miejscu podkreślić, że okoliczność, iż skarżący uiścił należny wpis od skargi nie oznacza, iż postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy stało się bezprzedmiotowe. Sąd zgodnie bowiem z rygorem określonym w wydanym zarządzeniu, wobec nieprzedłożenia przez skarżącego formularza PPF, musiał pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Natomiast fakt uiszczenia przez A. S. wpisu od skargi oznacza dla skarżącego, że jego skarga zostanie rozpoznana.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie przepisów art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.