Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt II SAB/Sz 144/14 oddalił wniosek J.C. o uzupełnienie zarządzenia tego Sądu z dnia 12 grudnia 2014 r. w sprawie ze skargi J.C. na bezczynność Burmistrza Łobza w przedmiocie nadania biegu skardze.
Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że pismem z dnia 19 listopada 2014 r. J.C. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność Burmistrza Łobza "w sprawie dot. »Podatku budowlanego« od działki rolnej Nr [..]. O stwierdzenie tu nieważności dokumentu wg treści złożonej tu do Burmistrza jw. skargi z dn 7 XI 14 adresowanej Sądu WSA Szczecin. Co Pan Burmistrz celowo umyślnie pozostawia bez biegu i odpowiedzi". Skarżący zwrócił się o nadanie biegu ww. skardze do sądu.
Zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2014 r. Sąd wezwał skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do sądu wyczerpał środek zaskarżenia, poprzez skierowanie do organu wyższego stopnia zażalenia na bezczynność Burmistrza Łobza oraz wezwał do nadesłania kopii tego wezwania wraz z dowodem jego nadania (złożenia) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 grudnia 2014 r. (vide: karta 15 akt sądowych).
W odpowiedzi, J.C. w piśmie z dnia 18 grudnia 2014 r. złożył wniosek o uzupełnienie opisanego wyżej zarządzenia. W piśmie tym skarżący podnosił zarzut: "w czyim interesie" kieruje się do niego ww. wezwanie, skoro oczywiste jest, że sprawa dotyczy Burmistrza Łobza. Ponadto zażądał bezstronnego i uczciwego rozpatrzenia tej sprawy.
Rozpoznając wniosek skarżącego o uzupełnienie przedmiotowego zarządzenia, Sąd I instancji, podkreślił, że stosownie do art. 157 § 1 P.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Sąd uznał, że zarządzenie, którego uzupełnienia domaga się skarżący w niniejszej sprawie, nie zawiera żadnego rozstrzygnięcia, które ewentualnie mogłoby być uzupełnione. Podkreślono, że analizowane zarządzenie miało na celu ustalenie, czy przed wniesieniem niniejszej skargi, J.C. wyczerpał przysługujący mu środek zaskarżenia.
Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia J.C. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wniósł o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że stosownie do treści art. 194 § 1 P.p.s.a zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;
- wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
- zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;
- odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
- sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
- oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
- odrzucenie skargi kasacyjnej;
- odrzucenie zażalenia;
- zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
- ukaranie grzywną. W katalogu o którym mowa w art. 194. P.p.s.a. zawarto rodzaje postanowień, na które przysługuje zażalenie. Wyliczanie to nie jest jednak wyczerpujące, co oznacza, że prawo do wniesienia zażalenia może również wynikać z innego przepisu omawianej ustawy. Zażalenie jest zatem środkiem odwoławczym od wskazanych w ustawie postanowień incydentalnych. Przepisy omawianej ustawy nie przewidują natomiast zaskarżenia w drodze zażalenia postanowienia o oddaleniu wniosku o uzupełnienie.
Z tych względów, zażalenie skarżącego na postanowienie o oddaleniu wniosku o uzupełnienie ww. zarządzenia z dnia 12 grudnia 2014 r. było niedopuszczalne i podlegało odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.