Postanowienie NSA z 23 lutego 2016 r., I OZ 157/16

Wydany

23 lutego 2016 r.

Sąd

r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 23 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S.M.

Skład

Sędzia NSA Irena Kamińska przewodniczący

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2016 r. o sygn. akt VII SA/Wa 1817/15 pozostawiającego bez rozpoznania wniosek S.M. o przyznanie prawa pomocy

Sprawa

w sprawie ze skargi S.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku z dnia 7 lipca 2015 r. n [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

S.M. po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w piśmie z dnia 12 października 2015 r. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2015 r. referendarz sądowy pozostawił ww. wniosek bez rozpoznania. Odpis zarządzenia doręczony został skarżącemu w dniu 21 grudnia 2015 r.

S.M. złożył sprzeciw od zarządzenia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, tym samym straciło ono moc.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem pozostawił bez rozpoznania wniosek S.M. o przyznanie prawa pomocy.

Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu, S.M. po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w piśmie z dnia 12 października 2015 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy. Z uwagi na fakt, że wniosek został złożony bez zachowania przewidzianej prawem formy, przy piśmie z dnia 3 listopada 2015 r. przesłano skarżącemu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, celem jego uzupełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Pismo to zostało doręczone S.M. w dniu 9 listopada 2015 r., termin do nadesłania uzupełnionego formularza upłynął więc z dniem 16 listopada 2015 r. We wskazanym terminie S.M. nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy w sposób przewidziany w art. 252 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a więc na urzędowym formularzu. Sąd przyjął, że złożenie wniosku na urzędowym formularzu w innej sprawie nie zwalnia skarżącego, który domaga się przyznania prawa pomocy również w niniejszej sprawie, od złożenia w niej wniosku w przewidzianej prawem formie.

Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł S.M. Wskazał, że już raz otrzymał pomoc prawną od Sądu oraz, że posiada jedną sprawę – dotyczącą niewykonania wyroku sądowego z dnia 15 kwietnia 2014 r. dotyczącego samowoli kierowników Wydziału Komunikacji w Gostyninie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru, wniosek ten powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym. Stosownie zaś do treści art. 257 ustawy wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

W sprawie jest bezsporne, że wnioskodawca nie złożył w terminie wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu. Wobec tego Sąd pierwszej instancji prawidłowo pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania.

Wyjaśnić należy przy tym skarżącemu, że zakres sprawy determinuje przedmiot zaskarżenia. A zatem z prawnej perspektywy sprawą nie jest "samowola kierowników Wydziału Komunikacji w Gostyninie", lecz kontrola legalności określonego aktu lub czynności, na które wniesiono skargę do sądu administracyjnego. W tym kontekście zauważyć należy, że sprawa – w której przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym – dotyczyła skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku z dnia 24 kwietnia 2015 r. znak: [...] (zob. postanowienie NSA z dnia 16 grudnia 2015 r., I OZ 1715/15). Niniejsza zaś sprawa obejmuje kontrolę decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku z dnia 7 lipca 2015 r. [...]. Stąd zakres obu spraw nie jest tożsamy. W konsekwencji przyznanie prawa pomocy w innej sprawie temu samemu podmiotowi nie mogło rozciągnąć się na sprawę niniejszą. Skarżący powinien był zatem w celu ubiegania się o uzyskanie prawa pomocy złożyć stosowny wniosek na urzędowym formularzu w terminie.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.