Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 marca 2009 r., sygn. akt I SA 1194/01 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w punkcie pierwszym sprostował oczywistą omyłkę w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2002 r. sygn. akt I SA 1194/01 w ten sposób, że na stronie 1 (7) uzasadnienia wyroku, w wierszu piątym od dołu w miejsce numeru działki "(...)" wpisał numer "(...)", natomiast w punkcie drugim postanowienia odmówił sprostowania ww. wyroku polegającego na zastąpieniu na stronie 6 (7) uzasadnienia, w wierszu pierwszym od dołu, słów "drogę wojewódzką" słowami "drogę gminną" w sprawie ze skargi J. G. i A. P. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia (...) marca 2001 r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż wnioskiem z dnia 27 stycznia 2009 r. J. G. wniósł o sprostowanie uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2002 r. sygn. akt I SA 1194/01, wskazując na błędne zapisanie na stronie 1(7) tego uzasadnienia numeru spornej działki. Wpisano nr "(...)", zamiast numeru "(...)". ponadto na stronie 6/7 błędnie zapisano: "stanowiącej drogę wojewódzką", zamiast "stanowiącej drogę gminną", podczas gdy jego zdaniem "odnośny odcinek drogi miał i ma status drogi gminnej".
Rozpatrując powyższy wniosek Sąd pierwszej instancji uznał, że zasługuje on na uwzględnienie jedynie w części odnoszącej się do błędu pisarskiego zawartego na stronie 1(7), gdzie omyłkowo wpisano niewłaściwy numer skomunalizowanej działki - "(...)", zamiast prawidłowego numeru "(...)". Wpisanie nieprawidłowego numeru działki stanowi oczywisty błąd pisarski powstały przy sporządzaniu uzasadnienia, a w sprawie bezsporne jest, że działka ta oznaczona jest numerem (...).
Zdaniem Sądu pierwszej instancji nie można natomiast uwzględnić żądania skarżącego dotyczącego sprostowania oznaczenia kategorii drogi publicznej, zawartego na str. 6 (7) uzasadnienia przedmiotowego wyroku. Z treści tego uzasadnienia, jak również akt administracyjnych sprawy nie wynika bowiem by w zdaniu: "Natomiast Zarząd Miejski w K. twierdzi, że przedmiotowa działka wchodzi w skład działki nr (...) stanowiącej drogę wojewódzką" takie a nie inne oznaczenie kategorii drogi zostało wpisane w efekcie oczywistej omyłki pisarskiej. W tym stanie rzeczy dokonanie prostowania uzasadnienia wyroku w sposób wskazywany przez stronę, prowadziłoby do zmiany ustaleń stanu faktycznego sprawy poczynionych przez sąd, a tym samym wykraczałoby poza wyznaczone w art. 156 § 1 P.p.s.a. granice sprostowania orzeczenia.
W zażaleniu na powyższe postanowienie J. G. podniósł, iż takie a nie inne określenie kategorii drogi w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego nastąpiło na skutek oczywistej omyłki pisarskiej. Jego zdaniem ze stanu faktycznego sprawy w sposób oczywisty wynika, że skoro gmina K. zażądała komunalizacji drogi, to w jej mniemaniu droga ta posiadała status drogi gminnej. Również pomiędzy stronami sporu nie ma kontrowersji co do charakteru przedmiotowej drogi. Zarówno skarżący jak i organ w sposób zgodny uznają, iż przedmiotowa droga jest i była drogą o charakterze gminnym. Skarżący wniósł również o dokonanie sprostowania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2002 r. sygn. akt I SA 1194/01 poprzez zastąpienie zwrotu "K." zwrotem "K.".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 156 §1 P.p.s.a. Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Jednak sprostowanie w żadnym wypadku nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. Niedopuszczalność sprostowania prowadząca do zmiany rozstrzygnięcia odnosi się zarówno do zmiany pod względem podmiotowym, jak i przedmiotowym. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być zatem niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty. Nie ma charakteru oczywistego omyłka, której stwierdzenie wymaga analizy akt sprawy. Nie podlega również sprostowaniu mylne ustalenie faktu, chociażby zostało ono spowodowane przeoczeniem. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Ustalenie bowiem czy wskazywana przez skarżącego droga ma charakter drogi gminnej czy wojewódzkiej wiązałoby się z koniecznością dokonania ponownej analizy sprawy.
Kwestia czy prostowana okoliczność jest w rzeczywistości poparta dokumentami znajdującymi się w aktach postępowania czy twierdzeniami stron jest również bez znaczenia dla oceny możliwości dokonania sprostowania.
Należy więc uznać, iż w niniejszej sprawie skarżący domaga się wprost sprostowania uzasadnienia wyroku poprzez zawarcie w nim okoliczności, których charakter wykracza poza oczywistą omyłkę pisarską. Tym samym zmiany, których domagają się skarżący nie stanowiłyby sprostowania oczywistej omyłki, ale dotyczyłyby merytorycznej treści wyroku, co należy uznać za niedopuszczalne.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sprostowanie w żadnym wypadku nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. Dlatego zasadny jest pogląd, że nie może być zmienione w drodze sprostowania orzeczenie co do istoty sprawy. Niedopuszczalność sprostowania prowadząca do zmiany rozstrzygnięcia odnosi się zarówno do zmiany pod względem podmiotowym, jak i pod względem przedmiotowym (por. post. SN z dnia 3 marca 1976 r., II CZ 11/76, Lex nr 7806; uch. SN z dnia 26 kwietnia 1995 r., III CZP 43/95, niepubl.; post. SN z dnia 7 lipca 1999 r., III RN 24/99, niepubl.).
Wniosek o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2002 r. sygn. akt I SA 1194/01 poprzez zastąpienie zwrotu "K." zwrotem "K." został rozpoznany zgodnie z art. 156 §1 i 3 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 §2 P.p.s.a.