Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 1 czerwca 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 425/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę H. sp. z o.o.s.k.a. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.
W uzasadnieniu postanowienia podano, że H. sp. z o.o.s.k.a. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa.
Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącej Wydziału I z dnia 16 marca 2017 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie wezwaniem z dnia 28 marca 2017 r. skarżąca wezwana została do uzupełnienia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 10 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych.
Odpisy ww. zarządzenia i wezwania zostały doręczone skarżącej w dniu 13 kwietnia 2017 r., w trybie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., a zatem siedmiodniowy termin do ich wykonania upływał w dniu 20 kwietnia 2017 r.
Wpis sądowy nie został uiszczony. Nie uzupełniono również braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej odpisów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, przytaczając treść art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podał, że termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej 10 odpisów upłynął bezskutecznie w dniu 20 kwietnia 2017 r. A zatem skarga nie została opłacona i jako taka podlegała odrzuceniu. Nadto skarżąca nie nadesłała 10 odpisów skargi, a zatem nie został uzupełniony brak formalny skargi.
Wobec powyższego Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie ww. przepisów.
W zażaleniu na powyższe postanowienie H. sp. z o.o.s.k.a. wniosła o jego uchylenie w całości.
W uzasadnieniu zażalenia podniosła, że skarżąca nie została przez doręczyciela powiadomiona poprzez awizo o próbie doręczenia korespondencji. Spółka odbiera swoją korespondencję regularnie, o czym świadczą m.in. inne postępowania toczące się przed Ministrem Infrastruktury i Budownictwa oraz przed WSA. Zatem nie z winy Spółki korespondencja nie została odebrana.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie jest niezasadne.
Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3 (art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.).
Stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a., do skargi należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom występującym w sprawie. O braku formalnym skargi z powodu niedołączenia odpisu skargi można mówić wówczas, gdy strona składając skargę nie dołączyła odpowiedniej liczby odpisów skargi i z tego względu skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu.
Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia (art. 49 § 1 w zw. z art. 178 i 197 § 2 p.p.s.a.). Niewykonanie wezwania w zakresie nadesłania określonej liczby odpisów skargi uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu. Jeżeli strona nie uzupełniła braków formalnych skargi w terminie przez nadesłanie odpisów skargi, sąd skargę odrzuca (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Stosownie zaś do treści art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący, z zastrzeżeniem § 2 i 3, wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.).
Zarządzeniem z dnia 16 marca 2017 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Natomiast zarządzeniem z dnia 17 marca 2017 r. wezwano skarżącą do nadesłania 10 egzemplarzy odpisów skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, jednocześnie pouczono o treści art. 47 § 1 i 2 p.p.s.a.
Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz wezwanie o nadesłanie odpisów skargi, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, zostały doręczone na adres skarżącej poprzez niepodjętą, a dwukrotnie awizowaną przesyłkę. Jako dzień doręczenia, zgodnie z adnotacją na przesyłce, prawidłowo Sąd I instancji przyjął dzień 13 kwietnia 2017 r. na podstawie art. 73 § 4 w zw. z § 1 p.p.s.a. Oznacza to, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu oraz do uzupełnienia braku formalnego minął z dniem 20 kwietnia 2017 r. Z pisemnej informacji Oddziału Finansowo-Budżetowego Sądu I instancji wynika, że do dnia 4 maja 2017 r. opłata nie wpłynęła (k. 79). Z akt sprawy wynika, że nie został także uzupełniony brak formalny zażalenia.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, obalenie fikcji doręczenia tylko na podstawie twierdzenia skarżącej, że awiza nie pozostawiono, prowadziłoby do nieuzasadnionego podważenia instytucji z art. 73 p.p.s.a. W każdej bowiem sytuacji strona mogłaby obalić domniemanie doręczenia przesyłki w trybie awizo poprzez zwykłe oświadczenie, że awizo nie zostało umieszczone w skrzynce pocztowej lub zaginęło.
Wobec nieskutecznego podważenia dokumentów urzędowych i niewykazania, że brak było zawiadomienia o złożeniu przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu i nadesłania odpisów skargi w placówce pocztowej, wszelkie adnotacje zamieszczone na zwróconej przesyłce opatrzone stosownymi pieczątkami i podpisami mają walor dokumentu urzędowego, a zatem stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone.
W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracji uznał, że ustalenia Sądu I instancji dotyczące doręczenia zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki były prawidłowe i wystarczające do wydania rozstrzygnięcia zaskarżonej treści. Skoro skarżąca nie uiściła wpisu od skargi i nie nadesłała odpisów skargi w zakreślonym przez Sąd I instancji terminie, skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlegała na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzuceniu.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.