Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 8 września 2014 r., referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek Z. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
Na rozprawie w dniu 11 lutego 2015 r. skarżący ponownie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika.
Postanowieniem z dnia 26 lutego 2015 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika.
Na rozprawie w dniu 8 maja w 2015 r., skarżący ponownie wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym i odroczenie rozprawy.
Postanowieniem z dnia 8 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzył postępowanie zainicjowane wnioskiem Z. R. z dnia 8 maja 2015 r. o przyznanie prawa pomocy, jako bezprzedmiotowe.
W uzasadnieniu postanowienia m. in. wskazano, że wnioski składane przez skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika nie służą realizacji przewidzianemu przez ustawodawcę celowi, jakim jest prawo do sądu i stanowią nadużycie tego prawa. Skarżącemu przysługuje ponadto ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych – na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe w innych przyczyn niż wymienione w pkt. 1 i 2 tego przepisu.
Pomijając nota bene słusznie podniesione przez Sąd I instancji zagadnienie nieuzasadnionego nadużywania przez skarżącego przysługujących mu w niniejszym postępowaniu uprawnień związanych z prawem pomocy, należy w pierwszym rzędzie wskazać, że w niniejszym przypadku w dniu 8 maja 2015 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zauważyć jednak należy, że jest to jego kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika. Wniosek taki został już bowiem rozpatrzony przez referendarza sądowego, który powołanym na wstępie prawomocnym postanowieniem z dnia 26 lutego 2015 r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Inicjowanie zatem w tym przypadku na nowo kolejnego postępowania o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie należy uznać za bezprzedmiotowe w sytuacji, gdy w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie dotyczące tego przedmiotu znajduje się w obrocie prawnym.
Odnosząc się do zaskarżonego orzeczenia, w części, w jakiej Sąd Wojewódzki umorzył nim wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, należy zauważyć, że stosownie do przepisu art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu albo przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Skarżący jest zatem zwolniony z obowiązku ponoszenia w niniejszej sprawie wszelkich kosztów sądowych, co uzasadniło umorzenie postępowania również w tym zakresie.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. oddalił zażalenie.