Uzasadnienie
Z. R. w piśmie z dnia 11 maja 2015 r. zaskarżył:
- 1. postanowienie umarzające postępowanie z wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w całości,
- 2. postanowienie o odmowie odroczenia rozpoznania rozprawy,
- 3. zarządzenie ustne przewodniczącego o odmowie przyjęcia odwołania skarżącego wniesionego do protokołu na postanowienie o umorzeniu postępowania w przedmiocie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy do sprawy "przed jej rozpoznaniem a wydane w toku rozprawy lecz przed rozpoznaniem skargi, jaka odbyła się w dniu 8 maja 2015 r. i wniesione w trakcie posiedzenia przez skarżącego w trybie art. 114 p.p.s.a.",
- 4. zarządzenie przewodniczącej "postanawiającej ustnie o odmowie przyjęcia odwołania skarżącego wniesionego do protokołu na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Sędziego Henryka Ożoga postanawiającego o połączeniu spraw o sygn. akt IV SA/Wr 519/14, IV SA/Wr 518/14, IV SA/Wr 517/14 do wspólnego rozpoznania, bez odrębnego rozstrzygnięcia a wydane w toku rozprawy, lecz przed rozpoznaniem skargi, jaka odbyła się w dniu 8 maja 2015 r., jakie wniosłem przed rozpoznaniem sprawy w trakcie posiedzenia w trybie art. 114 p.p.s.a.",
- 5. postanowienie Przewodniczącej wydane po zamknięciu rozprawy a postanawiające o odroczeniu ogłoszenia wyroku na dzień 21 maja 2015 r. w sprawie IV SA/Wr 519/14.
Postanowieniem z dnia 20 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił ww. zażalenie jako niedopuszczalne.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zażalenie na postanowienie umarzające postępowanie w sprawie z wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy - zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a. – Z. R. mógł wnieść w terminie siedmiu dni od doręczenia tego orzeczenia. Skarżącemu do chwili złożenia ww. środka odwoławczego nie doręczono bowiem wydanego w tym przedmiocie postanowienia z dnia 8 maja 2015 r. z uzasadnieniem. Tym samym zażalenie jako przedwczesne należało odrzucić.
Odnosząc się do pozostałych zaskarżonych ww. pismem postanowień i zarządzeń, Sąd Wojewódzki wskazywał, że na rozstrzygnięcia zawarte w pkt 2-5 ww. pisma zażalenie nie przysługuje, zaś dodatkowo zarządzenie wymienione w pkt 3 i 4 tego pisma nie tyko nie są zaskarżalne, lecz również nie zostały wydane. Nie ma zatem w tym przypadku przedmiotu zaskarżenia.
Sąd Wojewódzki dodał, że w wymienionych sprawach o sygnaturach IV SA/Wr 517/14 i IV SA/Wr 518/14 nie zapadły postanowienia o połączeniu tych spraw (i sprawy IV SA/Wr 519/14) do wspólnego rozpoznania i odrębnego rozstrzygnięcia. Ponadto w sprawach tych nie orzekał wymieniony we wniosku z dnia 11 maja 2015 r. Przewodniczący Wydziału IV Sędzia NSA Henryk Ożóg, który według twierdzeń wniosku wydał postanowienie o połączeniu wymienionych wyżej spraw. Ponadto w sprawie IV SA/Wr 519/14 skarżący złożył oświadczenie, że składa zażalenie na połączenie spraw i w protokole tej sprawy odnotowano ten fakt. Oświadczenie to nie miało jednak oparcia w podejmowanych w sprawach o sygnaturach IV SA/Wr 518/14, SA/Wr 517/14, SA/Wr 519/14 czynnościach. Z faktu iż skarżący złożył określone wyżej oświadczenie nie można było zaś wyprowadzić wniosku, że Sąd zarządził o połączeniu do wspólnego rozpoznania w/w spraw. Z protokołów wymienionych spraw wynika jednoznacznie, że choć zostały wyznaczone na jedną godzinę były rozpoznawane oddzielnie, o czym świadczą godziny rozpoczęcia i zakończenia każdej z nich.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia.
Mając powyższe na uwadze należało uznać, że Sąd I instancji zasadnie odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu z dnia 8 maja 2015 r., w sytuacji, gdy zostało ono wniesione przed doręczeniem skarżącemu odpisu tego orzeczenia wraz z uzasadnieniem.
Odnosząc się do zażalenia skarżącego na pozostałe postanowienia i zarządzenia, należy wskazać, iż – stosownie do art. 194 § 1 i 198 p.p.s.a. - przedmiotem zażalenie mogą być wyłącznie postanowienia i zarządzenia, w stosunku do których ustawodawca, w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przewidział taką możliwość. Zaskarżone orzeczenia i zarządzenia, nie tylko nie znajdują się w tym katalogu, lecz jednocześnie – jak słusznie zauważył Sąd I instancji - część z nich w ogóle nie została wydana, co dodatkowo uzasadnia – z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia – brak możliwości wniesienia od nich środka odwoławczego.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. oddalił zażalenie.