Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 6 lipca 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 177/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie pozostawił bez rozpoznania pismo K. J. z dnia 2 czerwca 2017 r.
W uzasadnieniu wskazano, że postanowieniami z dnia 19 maja 2017 r. Sąd odmówił uzupełnienia wyroku z dnia 7 kwietnia 2017 r., odmówił wykładni tego wyroku oraz odrzucił wniesioną od niego skargę kasacyjną.
Na postanowienie o odmowie uzupełnienia wyroku K. J. złożył zażalenie (data wpływu 2 czerwca 2017 r.), któremu nadano bieg. W kolejnym piśmie, które wpłynęło tego samego dnia skarżący wniósł na podstawie art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o "przeprowadzenie postępowania uzupełniającego i wydanie orzeczenia uzupełniającego (...)".
Zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał skarżącego do określenia charakteru procesowego pisma z dnia 2 czerwca 2017 r. poprzez jednoznaczne wskazanie, czy stanowi ono zażalenie na postanowienie z dnia 19 maja 2017 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, ponowny wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 17 kwietnia 2017 r. czy też pismo procesowe innej treści – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący podał, że jego pismo z dnia 2 czerwca 2017 r. stanowi "wystąpienie w zakresie żądania rozpoznania skargi sądowoadministracyjnej, której nie rozpoznano mimo zarejestrowania pod sygn. akt III SA/Kr 177/17".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie pozostawiając pismo K. J. z dnia 2 czerwca 2017 r. bez rozpoznania wskazał, że wniesione pismo nie mogło otrzymać prawidłowego biegu, bowiem zawierało mylną interpretację przepisów oraz sytuacji faktycznych. Również odpowiedź skarżącego na wezwanie do sprecyzowania charakteru procesowego ww. pisma było nieczytelne i niespójne.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł K. J. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej, przy czym za niezachowanie warunków formalnych należy uznać sytuację, gdy pismo strony nie zawiera jednoznacznych wniosków procesowych i jednocześnie brak jest możliwości racjonalnego ustalenia, jakie jest żądanie wnoszącego to pismo (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2011 r., sygn. akt I OZ 97/11 oraz z dnia 24 stycznia 2012 r., sygn. akt I OZ 37/12; dostępne w bazie orzeczeń sądów administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Treść art. 49 § 2 P.p.s.a. stanowi natomiast, że jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.
W rozpoznawanej sprawie K. J. zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2017 r. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych pisma z dnia 2 czerwca 2017 r., bowiem treść tego pisma nie pozwalała nadać mu dalszego biegu. Pomimo, że w dniu 23 czerwca 2017 r. skarżący nadesłał odpowiedź na ww. zarządzenie to jednak nie wyjaśnił jaki charakter (w świetle ustawy o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi) ma wniesione przez niego pismo i jakie są jego ewentualne żądania procesowe.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 w zw. z art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.