Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pozostawił pismo z dnia 29 maja 2017 r. Z. S. zatytułowane "wniosek o przywrócenie terminu w postępowaniu administracyjnym przez skorumpowany WSA sad Kraków i pozwanych Janusz bociąga bozena blitek, Janusz Kasprzycki" bez rozpoznania. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że ww. pismo nie zawierało oznaczenia rodzaju pisma, osnowy wniosku lub oświadczenia, dlatego skarżący został wezwany do jego uzupełnienia, jednak w odpowiedzi na wezwanie opisał podstawy, tryby i formy wznowienia postępowania oraz kwestię zwrotu kosztów procesu w postępowaniu cywilnym, natomiast nie wskazał charakteru swojego pisma. Dlatego stosownie do art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), "p.p.s.a.", pismo należało pozostawić bez rozpoznania.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł Z. S., przywołując w nim przepisy procedury cywilnej i administracyjnej oraz kodeksu cywilnego, a także orzeczenia sądów powszechnych i Sądu Najwyższego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dniu pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast w świetle § 2 powyższego artykułu, nieuzupelnienie braków w terminie powoduje, że zarządza się pozostawienie pisma bez rozpoznania.
W niniejszej sprawie Z. S. został wezwany zarządzeniem sędziego do sprecyzowania swojego pisma z 29 maja 2017 r., zaś w odpowiedzi na to wezwanie skarżący nie uzupełnił braków, do których był wzywany, lecz przywołał przepisy procedury administracyjnej i cywilnej niezwiązane z treścią wezwania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego działania podjęte przez Sędziego Wojewódzkiego Sądu były prawidłowe i nie można im zarzucić, że są niezgodne z prawem. W istocie oba pisma Z. S. są niejasne i trudno wywnioskować co jest ich przedmiotem, dlatego słusznie został on wezwany do sprecyzowania pisma z 29 maja 2017 r., czego jednak nie wykonał. W zaistniałej sytuacji koniecznym zatem było zarządzenie pozostawienia tego pisma bez rozpoznania.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.